Zakelijke brief (doorslag/archiefkopie). 23 augustus 1940. De Directeur (vermoedelijk van een Amsterdamse gemeentelijke dienst, zoals de Dienst voor het Marktwezen). [Handgeschreven, linksboven:]
Verzonden 23/8-'40

[Handgeschreven, rechtsboven:]
ter h. Müller
ter h. de Haan

[Getypt:]
vP/HG.

den Heer G. Hoepelman,
Roetersstraat 2 B,
Amsterdam-Centrum.

Wijk 10.

72/83/2 M. 23 Augustus 1940.

Naar aanleiding van Uw brief ingekomen op 20 dezer bericht
ik U, dat U geen ventgeld behoeft te betalen, zoolang U van Uw
ventvergunning geen gebruik maakt. Zoodra U het beroep van venter
weer wenscht op te nemen, dient U zich ten kantore van mijn
dienst te vervoegen om Uw vergunning te doen vernieuwen.

                                            De Directeur, De brief is een formeel antwoord op een verzoek van de heer Hoepelman betreffende de betaling van "ventgeld" (een belasting of retributie voor straatverkoop). De strekking is dat er een vrijstelling geldt zolang de vergunninghouder zijn beroep niet actief uitoefent. De tekst wijst op een strikte administratieve procedure: bij hervatting van de werkzaamheden moet de vergunning persoonlijk op kantoor worden vernieuwd.

De brief is geschreven in de vroege fase van de Duitse bezetting van Nederland. Opvallend is dat de ambtelijke molen in Amsterdam op dat moment nog op de reguliere, vooroorlogse wijze lijkt te functioneren, zonder directe verwijzing naar de nieuwe politieke realiteit in deze specifieke correspondentie. De geadresseerde is Gerrit Hoepelman (1898-1943), een Joodse Amsterdammer die van beroep koopman/venter was. De Roetersstraat, waar hij woonde, bevond zich in het hart van de Joodse buurt.

De historische context van dit document is aangrijpend: terwijl deze brief een alledaagse bureaucratische kwestie over marktrechten behandelt, was de systematische uitsluiting van Joden uit het economisch leven door de bezetter in de zomer van 1940 reeds in voorbereiding. Voor veel Joodse venters en marktkooplieden werd het uitoefenen van hun beroep in de daaropvolgende jaren onmogelijk gemaakt.

Gerrit Hoepelman werd, samen met zijn gezin, later tijdens de oorlog gedeporteerd. Hij overleed op 2 juli 1943 in het vernietigingskamp Sobibor. Dit document vormt daarmee een tastbaar spoor van een leven dat kort daarna door de Holocaust zou worden verwoest. G. Hoepelman Marktwezen