Handgeschreven ambtelijke notitie / intern memo. (Bovenaan, in rode inkt:)
Is Pohlman anders behandeld
dan betr. juffrouw? Van wie
en op welken grond van het reglement
afgeweken?
19-12-'41

(Links verticaal, in rode inkt met pijl:)
Op Dapperstr. & Ten Katestr. niet mogel.
Ik heb de stelling geopperd voor
Ten Katestraat
met gevolg: (zie rapport)
brief.

(Midden, in zwarte inkt:)
Op de markt Dapperstraat waren vele plaatsen
beschikbaar en konden direct vaste plaatsen
worden uitgereikt.
Op de markt aan de Ten Katestraat moesten
de houders van voorkeurskaar-
ten afwachten, tot de verplaatsing, welke
inmiddels is afgedaan, haar beslag had gekregen.
Ik heb dit aan Pohlman medegedeeld en deze
ging met een en ander accoord.
13-1-'42 de Haan

(Rechtsonder/midden, ambtelijke notities en parafen:)
bpb.
shB.
15/1 '42
[paraaf]
(Rode stempel/datum:) 20-1-'42 Dit document bevat een korte administratieve correspondentie over de toewijzing van marktplaatsen op twee bekende Amsterdamse markten. De kern van de zaak is een vermeende ongelijke behandeling van een zekere heer Pohlman ten opzichte van een vrouwelijke collega ("betr. juffrouw").

De beantwoording door de ambtenaar De Haan verduidelijkt dat het verschil in behandeling voortkwam uit de feitelijke situatie op de verschillende locaties:
1. Dapperstraat: Hier was ruim voldoende plek, waardoor vaste plaatsen direct konden worden toegewezen.
2. Ten Katestraat: Hier liep een procedure voor herindeling of verplaatsing, waardoor houders van voorkeurskaarten (kooplieden met oudere rechten) moesten wachten tot deze procedure was afgerond.

De Haan besluit met de opmerking dat Pohlman genoegen heeft genomen met deze uitleg. Het document is een typisch voorbeeld van ambtelijke verslaglegging waarbij rode inkt wordt gebruikt voor instructies of vragen van een superieur, en zwarte inkt voor het feitelijke antwoord en de afhandeling. De notitie is geschreven midden in de Tweede Wereldoorlog (winter 1941-1942). In deze periode stond het Amsterdamse marktwezen onder grote druk en verandering. Een cruciaal historisch feit is dat vanaf september 1941 Joodse marktkooplieden door de Duitse bezetter van de reguliere markten werden geweerd. Dit leidde tot een grote herschikking van staanplaatsen en de uitgifte van nieuwe vergunningen.

De "voorkeurskaarten" waren een instrument om de hiërarchie en rechten van kooplieden te beheren in een tijd van schaarste en strikte regulering. Hoewel de toon van het document puur zakelijk en procedureel is, weerspiegelt het de dagelijkse bureaucratie in een bezette stad waar de distributie van schaarse middelen (zoals een goede marktplek voor broodwinning) nauwlettend werd gecontroleerd. Pohlman (betrokken marktkoopman) een niet nader genoemde "juffrouw" De Haan (ondertekenaar vermoedelijk een inspecteur of marktmeester). Marktwezen