Getypte brief (doorslag/kopie). 22 april 1941. De Directeur (vermoedelijk van de Centrale Markt). [Handgeschreven: verzonden 22/4]
D/HG.
den Heer Stadsingenieur,
Voorzitter Kleine Benzinecommissie,
Raadhuis,
A l h i e r .

37/19/11 M.                               22 April 1941.

         Naar aanleiding van Uw brief d.d. 18 dezer No.S.I.2498/111

heb ik de eer U te berichten, dat de grossier F.Draaisma zijn
vrachtauto in verband met de moeilijkheden bij den afvoer der produc-
ten van de Centrale Markt thans gebruikt voor de expeditie van deze
goederen. Zooals reeds met Uwen Heer Janssonius werd besproken, is
het van groot belang voor den goeden gang van zaken op de Centrale
Markt, dat de onderhavige aanvrage wordt ingewilligd.

                                          De Directeur, *   **Onderwerp:** Een dringend verzoek tot toewijzing van brandstof (benzine) voor de vrachtauto van een specifieke grossier (F. Draaisma).

• Kern van de boodschap: De directeur benadrukt dat de inzet van deze vrachtauto essentieel is voor de logistiek van de Centrale Markt. Vanwege "moeilijkheden bij den afvoer" van producten is deze extra transportcapaciteit noodzakelijk voor de voedselvoorziening. Er wordt verwezen naar eerdere correspondentie en overleg met een zekere heer Janssonius om het verzoek kracht bij te zetten.
• Terminologie: De term "onderhavige aanvrage" verwijst naar het verzoek om benzinebonnen of een vergunning, waar de "Kleine Benzinecommissie" over besliste. * Historische periode: De brief dateert uit april 1941, tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog.
• Schaarste en distributie: Al vroeg in de bezetting ontstond er een groot tekort aan brandstoffen. Benzine was op de bon en werd alleen toegewezen aan sectoren die essentieel waren voor de economie of de openbare orde. De "Kleine Benzinecommissie" was een lokaal orgaan dat dergelijke aanvragen moest toetsen.
• Voedselvoorziening: De Centrale Markt speelde een cruciale rol in de distributie van voedsel naar de steden. Logistieke problemen konden direct leiden tot tekorten in de winkels. Dit document illustreert hoe marktbeheerders moesten lobbyen bij gemeentelijke instanties om de noodzakelijke middelen (zoals brandstof) te verkrijgen om de stad van voedsel te blijven voorzien onder de beperkende maatregelen van de bezetter.