Handgeschreven brief op gedrukt briefpapier. Fam. W. B. Hulshoff. [Briefhoofd, gedrukt:]
FAM. W. B. HULSHOFF
CURAÇAOSTRAAT 113 HUIS
AMSTERDAM (W.)

[Handgeschreven tekst:]
16 Juni 1942.

[Aantekeningen rechtsboven in ander handschrift/kleur:]
a [in rood potlood]
m. de Wit [?]
H. Steenbeek

Zeer WelEd. Heer,

Met deze neem ik de vrijheid. U te
verzoeken of U in het volgende geval misschien
maatregelen zoudt kunnen treffen:
Wij hebben steeds onze groenten betrokken
van Dekkers. Slatuinenpad. alhier. Nu komt het
de laatste tijd meermalen voor dat andere leveranciers
wel eenige groenten verkoopen en dat Dekkers
beweert niets ontvangen te hebben. Van morgen
nog is mijn vrouw aan zijn adres geweest,

[Rechtsonder genoteerd:] 2 e

[Linksonder gedrukt:] k 985 De brief is een formeel verzoekschrift van de familie Hulshoff aan een (niet bij naam genoemde) autoriteit, waarschijnlijk een ambtenaar van het Distributiekantoor of de Crisis-Controle-Dienst.

De kern van de klacht is de ongelijkheid in de voedselvoorziening. De schrijver merkt op dat hun vaste groenteman, Dekkers (gevestigd aan het Slatuinenpad in Amsterdam-West), beweert geen voorraad te hebben, terwijl andere handelaren in de buurt wel groenten verkopen. In een tijd van strikte rantsoenering en schaarste was men vaak gebonden aan een vaste leverancier via klantenlijsten; als die leverancier niets leverde, kon men niet zomaar ergens anders terecht. De brief suggereert een wantrouwen jegens de eerlijkheid van de winkelier (mogelijke achterhouding voor de zwarte markt). Het document dateert van juni 1942, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. De voedselvoorziening werd in deze periode steeds nijpender. Alles verliep via de 'distributie': men had bonkaarten en was geregistreerd bij specifieke winkeliers.

De Curaçaostraat en het Slatuinenpad liggen in de Amsterdamse wijk De Baarsjes (stadsdeel West). De ambtelijke krabbels bovenin ("m. de Wit", "H. Steenbeek") duiden erop dat de brief door een bureaucratische molen is gegaan voor behandeling. Dergelijke klachtenbrieven waren destijds schering en inslag, omdat burgers probeerden hun recht op de schaarse basisbehoeften veilig te stellen tegenover winkeliers die zij van begunstiging of fraude verdachten.