Fragment van een ambtelijk schrijven/circulaire. 17 oktober 1942 (volgens stempel). [Getypte tekst]
2. Indien vraag 1 bevestigend wordt beantwoord, wanneer de groenten kunnen worden gezonden:
3. Aan welk adres c.q. adressen, de groenten moeten worden verzonden.
Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale
"Handelsafdeeling"
(get.) H.M. Velders.

[Stempel linksboven, met handgeschreven tekst in cursief]
De Wethouder voor de Levensmiddelen, Wasch- en
Schoonmaak-, Bad- en Zweminrichtingen stelt deze
in handen van den Heer Directeur van het Markt-
wezen ~~om advies.~~ ter verdere behande-
ling.
A'dam, 17 October 1942

[Registratiestempels onderaan]
Nº 2 C / 88 / 1 M. 1942 19/10
2 C / 88 / 2 [in rood potlood/inkt] Het document betreft een administratieve afhandeling van vragen met betrekking tot de logistiek van groenteleveranties. Het fragment toont het slot van een lijst (punten 2 en 3) waarin gevraagd wordt naar het tijdstip en de locatie van verzending.

Opvallend is het grote paarse stempel van de Amsterdamse wethouder belast met Levensmiddelen. Dit wijst op de strikte bureaucratische hiërarchie tijdens de oorlogsjaren. De tekst in het stempel is aangepast: "om advies" is doorgestreept en vervangen door "ter verdere behandeling", wat duidt op een verschuiving van een louter adviserende rol naar een uitvoerende opdracht voor de Directeur van het Marktwezen.

De diverse nummers en codes (zoals "2 C / 88 / 1") zijn registratienummers van de postregistratie van de gemeente Amsterdam, essentieel voor de reconstructie van de correspondentieketen. Dit document stamt uit de periode van de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945). Tijdens deze periode was de voedselvoorziening een kritieke en streng gecontroleerde operatie. De "Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale" was een orgaan dat door de bezetter was ingesteld (of onder toezicht stond) om de volledige productie en distributie van landbouwproducten te centraliseren en te controleren.

In oktober 1942 was het distributiestelsel reeds volledig in werking. Amsterdam, als grote stad, was voor haar voedselvoorziening volledig afhankelijk van de toewijzingen via deze centrale organen. De communicatie tussen de Centrale en de wethouder van Levensmiddelen illustreert hoe de voedselstroom tot op het niveau van individuele adressen en tijdstippen werd gereguleerd om tekorten te beheersen of om voorraden te vorderen. H.M. Velders Gemeente Amsterdam Marktwezen