Brief (handgeschreven op gelinieerd papier). 6 januari 1942. N. Posthumius, Vaartstraat 12-II, Amsterdam. (Linksboven, doorgehaald:) Inschrijven

(Stempel bovenin:) № 46A / 8 / 9 M. 1942

(Aantekening rechtsboven:)
Heeft een jaar of zeven geleden een zaak gehad. Heeft toen veel visch verkocht. Is daarna in groente gaan handelen. Thans weer in visch sedert ± twee maanden. afwijzen.

(Hoofdtekst:)
6 januari 1942. A’dam.

Aan Den Heer Inspecteur
ter Ham.
Amsterdam

Mijnheer.

N. Posthumius beklaagt zich, dat hij veel
te weinig zoetwatervisch zich ziet toebedeeld.
Dat hij wel een van de eerste groot vischver-
koopers van Amsterdam was. Zoo dat hij wel
het meeste recht had, op een dubbele toemeting
maar wordt gelijk gesteld, met een heel klein
vischventer. Den Heer Ham, kan oordeelen toen
hij op ijmuiden nog visch kocht, wat ik toen
om zetten. Ook kan er geinformeerd worden
bij de Oude Keurmeester, wat ik steeds om-
zetten, geen één zoo in Amsterdam.
Dan kan getuige, Kees Oosterbaan, v.v. en
Haas van Enkhuise, wat ik van stal-
zoetwatervisch kocht.

Vaartstraat 12 II
Amsterdam

Hoogachtend.
N. Posthumius

(Linkermarge, rood potlood:) 46A / 8 / 2017
(Daaronder:) 14/1/42 HS

--- * Kern van de klacht: De heer Posthumius is ontevreden over de hoeveelheid vis die hem door de distributie-instanties wordt toegewezen. Hij voert aan dat hij vroeger een van de grootste vishandelaren van Amsterdam was en daarom recht heeft op een "dubbele toemeting" (toewijzing) in plaats van behandeld te worden als een kleine visventer.
* Bewijsvoering: Hij beroept zich op de persoonlijke ervaring van Inspecteur Ter Ham (die hem blijkbaar nog kent uit de tijd in IJmuiden), op de "Oude Keurmeester" en op getuigenissen van collega-handelaren (Kees Oosterbaan en Haas van Enkhuise) om zijn voormalige handelsvolume ("om zetten") te staven.
* Beoordeling door de instantie: Uit de notitie rechtsboven blijkt dat zijn verzoek is afgewezen. De reden hiervoor is dat hij zeven jaar geleden weliswaar een grote zaak had, maar daarna in groenten is gaan handelen. Omdat hij ten tijde van de brief pas weer twee maanden in de vissector werkzaam was, werd hij niet langer als "grootverbruiker" erkend. Dit document stamt uit januari 1942, tijdens de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode was er sprake van een strikte distributie-economie waarbij schaarse goederen, waaronder vis, werden toegewezen door de overheid. Handelaren waren volledig afhankelijk van de toegewezen quota om hun beroep uit te kunnen oefenen. De brief illustreert de bureaucratische strijd van kleine ondernemers om het hoofd boven water te houden in een tijd van schaarste, en hoe de overheid (of de door de bezetter gecontroleerde instanties) via strikte regels en historisch onderzoek de handelsstroom controleerde. De term "afwijzen" in de marge toont de onverbiddelijkheid van de toenmalige bureaucreatie aan.