Getypte brief (doorslag/afschrift) met administratieve aantekeningen. 3 juni 1942 (met latere aantekeningen van 5, 8, 9 en 26 juni 1942). J.M. Koreman, Leidschekade 57, Amsterdam. Burgemeester en Wethouders van Amsterdam. A f s c h r i f t .

No.46A/324/2 M. 1942 26/6.
No.46A/324/1 M.1942 9/6.

No.521 L.M. 1942 5/6.

Amsterdam, 3 Juni 1942.

Weledel Achtbaren Heeren Burgemeester
en Wethouders,

Beleefd verzoek ik U mij een toewijzing te geven voor éénmaal per week paling te kunnen koopen. bij mijn vischhandelaar vollendammer vischhandel Veerman, Kinkerstraat, die mijn leverancier is.

Daar ik een pension heb met 8 Weermacht Officieren is het mij niet mogelijk in de rij te gaa n staan.

Uw machteging gaarne tegemoedziende
Of waar ik dit kan halen,

Hoogachtend,
Uw. Dw.Dn.,
J.M.Koreman,
Leidschekade 57,
A'dam.

De Wethouder voor de Levensmiddelen
Wasch-en Schoonmaak, Bad-en Zweminrichtingen stelt deze in handen van den Heer Directeur van het Marktwezen om advies.

A'dam 8 Juni 1942. In deze brief verzoekt J.M. Koreman om een speciale ontheffing of toewijzing om wekelijks paling te mogen kopen bij de viswinkel van Veerman in de Kinkerstraat. De kern van het verzoek ligt in de rechtvaardiging: de afzender runt een pension waar acht officieren van de Duitse Wehrmacht verblijven. Vanwege de zorg voor deze officieren claimt de afzender geen tijd te hebben om in de reguliere rijen voor voedsel te staan.

De toon is uiterst beleefd en formeel ("Weledel Achtbaren", "Dw.Dn." – Dienstwillige Dienaar), wat gebruikelijk was in correspondentie met het stadsbestuur. De brief is een "Afschrift", wat duidt op een kopie voor de administratie van het Marktwezen, zoals ook blijkt uit de krabbel onderaan waarin de wethouder om advies vraagt aan de Directeur van het Marktwezen. Dit document stamt uit juni 1942, een periode in de Tweede Wereldoorlog waarin de schaarste in Nederland toenam en het distributiestelsel steeds strenger werd. Voor luxeartikelen of beperkt beschikbare goederen zoals paling moesten burgers vaak urenlang in de rij staan.

De brief illustreert een veelvoorkomend fenomeen tijdens de bezetting: het aanhalen van contacten met of diensten aan de bezetter ("8 Weermacht Officieren") om privileges te verkrijgen bij de Nederlandse bureaucreatie. De afzender hoopt dat de aanwezigheid van Duitse officieren in het pension als een 'prioriteit' wordt gezien door het Amsterdamse stadsbestuur, waardoor men de strenge regels van de voedselvoorziening zou mogen omzeilen. De snelle opeenvolging van administratieve stempels en nummers (van 3 tot 26 juni) laat zien dat dergelijke verzoeken serieus en volgens de ambtelijke weg werden behandeld.