Handgeschreven memo of berekeningsblad. Niet expliciet vermeld, maar op basis van terminologie (ons/pond) en handschrift waarschijnlijk midden 20e eeuw (ca. 1930-1950). [In rode inkt:] visch

Binnengasthuis
Gewoonlijk 6 à 7 hl visch per dag.
Op vischdagen wordt van geheel
Ziekenhuis besteld nl.
1 ½ ons per persoon (schoon)
Met oog op hooge zeevisch prijzen
laatst bijv. terug gebracht tot
1 ons per persoon (schoon)

naar raming is van de visch
bruto ± 70 % als opbrengst
schoon te beschouwen

1. Ziekenh. 1585 personen [In rode inkt:] levering ziekenhuizen
Stel 2 ons per week schoon per
persoon = 3170 ons schoon per week = 905 pond vuil per week
besteld 750 pd per week vuil.
-------------------------
B. Gasthuis krijgt 30 kg per week alleen voor dieetpatiënten
zonder de gr. vuil * Consumptienormen: Oorspronkelijk werd 1,5 ons (150 gram) schoongemaakte vis per persoon per dag gerekend. Dit is later verlaagd naar 1 ons (100 gram) vanwege de hoge prijzen van zeevis.
* Rendement: De archivaris of opsteller hanteert een rendement van 70%. Dit betekent dat van de 'vuile' vis (ongemakkelijk/met graat en kop) 70% als 'schoon' (eetbaar gewicht) overblijft.
* Kwantitatieve berekening: Voor 1585 personen wordt een wekelijkse behoefte van 2 ons schoon per persoon berekend. Dit komt neer op 3170 ons (317 kg) schoon gewicht. Om dit te bereiken is $\frac{3170}{0,7} = 4528,5$ ons vuil gewicht nodig. Omgerekend naar ponden (waarbij 1 pond = 5 ons) is dit $\frac{4528,5}{5} \approx 905$ pond vuil gewicht per week.
* Inkooppraktijk: Er wordt genoteerd dat er feitelijk 750 pond vuile vis per week wordt besteld, wat aanzienlijk minder is dan de berekende behoefte van 905 pond.
* Speciale voorzieningen: Er is een aparte toewijzing van 30 kg per week gereserveerd voor dieetpatiënten in het Binnengasthuis, waarbij expliciet vermeld staat "zonder de gr. [graten?] vuil", wat waarschijnlijk duidt op een netto gewicht of een specifieke voorbewerking. Dit document biedt een unieke inkijk in de logistieke en economische bedrijfsvoering van een groot stedelijk ziekenhuis in de 20e eeuw. De nadruk op kostenbesparing door portieverkleining ("met oog op hooge zeevisch prijzen") suggereert een periode van schaarste of budgettaire druk. Het "Binnengasthuis" was een van de belangrijkste ziekenhuizen in Amsterdam (gevestigd aan de Grimburgwal) voordat het opging in het Academisch Medisch Centrum (AMC). De berekeningen tonen de nauwkeurigheid waarmee de keukenplanning destijds werd uitgevoerd om grote aantallen patiënten en personeel te voeden. B. Gasthuis