Tuchtbeschikking (economisch tuchtrecht). Gerechtelijk schrijven No. 7292. Dossier No.: 15024.

TUCHTBESCHIKKING

in de zaak van: BERNARDUS ANTHONIUS POUW,

geboren te Sloten, 15 Juli 1896,

van beroep grossier in groenten,

wonende ~~gevestigd~~ te Badhoevedorp, Badhoevelaan No. 47,

De Inspecteur voor de Prijsbeheersching te Amsterdam,

Gelet op het Prijsbeheerschingsbesluit en de Prijzenbeschikking 1941 Groenten en Fruit;

Gezien het proces-verbaal van den 28sten April 1942

bevattende de door den verdachte tegenover den ~~opsporingsambtenaar~~ toegevoegd Inspecteur voor de ~~afgelegde verantwoording;~~ Prijsbeheersching afgelegde mondelinge verantwoording;

~~Gezien de schriftelijke verantwoording van den verdachte;~~

~~Gehoord de mondelinge verantwoording van den verdachte, die daarbij werd vertegenwoordigd bijgestaan door~~

Overwegende:

dat bij bovenomschreven proces-verbaal, overeenkomstig de verklaring van verdachte is komen vast te staan:

dat verdachte als grossier op of omstreeks 18 April 1942 aan een kleinhandelaar in groenten heeft verkocht:

• bossen selderij voor f. 0,15 per stuk en
• bossen peterselie voor f. 0,25 per stuk,

niettegenstaande hij als grossier op gemeld tijdstip ten hoogste respectievelijk f. 14,- per 100 stuks en f. 13,- per 100 stuks aan kleinhandelaren in rekening had mogen brengen.

[Stempel/Kader rechtsonder: 245]
[Linksonder: K 1049] Deze tuchtbeschikking betreft een economisch vergrijp door een groothandelaar (grossier) tijdens de Tweede Wereldoorlog. De kern van de zaak is prijsopdrijving van dagelijkse levensmiddelen (selderij en peterselie), wat in strijd was met de strenge prijsvoorschriften van de bezetter.

• De overtreding:
  • Selderij: Verkocht voor f 0,15 per stuk. De maximumprijs was f 14,- per 100 stuks (f 0,14 per stuk). De overschrijding is 1 cent per bos.
  • Peterselie: Verkocht voor f 0,25 per stuk. De maximumprijs was f 13,- per 100 stuks (f 0,13 per stuk). Hier is sprake van een forse prijsverschrijding van bijna 100% (f 0,12 te veel per bos).
• Procedure: De beschikking is gebaseerd op een proces-verbaal waarin de verdachte zelf een verklaring heeft afgelegd tegenover een inspecteur. De doorgestreepte regels onderaan de tekst duiden aan dat er geen nadere schriftelijke of mondelinge verantwoording voor een tuchtraad nodig was om de feiten vast te stellen. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland (1940-1945) was er sprake van toenemende schaarste aan goederen. Om inflatie en woekerprijzen tegen te gaan, stelde de bezetter via de Rijksinspectie voor de Prijsbeheersching strikte maximumprijzen vast voor bijna alle producten.

Handelaren die zich hier niet aan hielden, pleegden een economisch delict. Dit werd vaak afgedaan via het tuchtrecht (zoals in dit document), waarbij boetes of andere sancties konden worden opgelegd. Dit systeem diende enerzijds om de voedselvoorziening betaalbaar te houden voor de bevolking, maar was anderzijds een controlemiddel van de bezettingsmacht op de Nederlandse economie. De "Prijzenbeschikking 1941 Groenten en Fruit" waarnaar verwezen wordt, was een specifiek pakket aan regels om de prijzen in de tuinbouwsector te reguleren.