Getypt rapport. 17 maart 1943. SV

R A P P O R T .

Heden middag had ik van den Heer Stam opdracht gekregen om in dienst te blijven om zeevisch te ontvangen en garnalen te verkoopen. Over half vier kwam een knecht van Rooseman vertellen, dat er geen garnalen aan het spoor waren en dat Rooseman naar huis was. Daar ik hiermede niet tevreden was heb ik het café "Korpershoek" opgebeld en aan Rooseman gevraagd waar de garnalen vandaan moesten komen waarop hij antwoordde: "van Den Helder". Daarna heb ik de Spoorwegen opgebeld en verzocht te willen onderzoeken of de garnalen van Den Helder verzonden waren.

Na 4 uur werd ik opgebeld door de Spoorwegen, dat de garnalen niet uit den Helder verzonden waren, waarop ik de venters tegen half vijf naar huis heb gestuurd en alle dagmarkten daarvan in kennis had gesteld. Kort daarna werd ik door Rooseman opgebeld dat er garnalen een kwartier geleden waren aangekomen.

Ik ben toen zelf naar het Centraal Station geweest en mij verstaan met de desbetreffende ambtenaar en mij overtuigd, dat er voor diverse grossiers garnalen waren aangekomen o.a. voor Rooseman, Goedhart, Seymomsbergen en Wijnschenk. Geen van deze grossiers waren toen aanwezig.

Amsterdam, 17 Maart 1943.

w.g.

Huisman. Dit rapport documenteert een logistiek probleem en een gebrek aan communicatie in de vis- en garnalenhandel. De auteur, Huisman, heeft de taak om de ontvangst en verkoop van vis te coördineren. Er ontstaat verwarring wanneer een bericht van een knecht van grossier Rooseman suggereert dat er geen garnalen zijn, terwijl later blijkt dat ze wel degelijk zijn gearriveerd.

Opvallend is de bureaucratische nauwkeurigheid waarmee Huisman zijn acties beschrijft: hij belt de grossier in een café, neemt contact op met de Spoorwegen voor verificatie, en onderneemt actie door de marktkooplieden (venters) naar huis te sturen wanneer de levering uit lijkt te blijven. Uiteindelijk gaat hij persoonlijk naar het Centraal Station om de feiten te controleren. Zijn bevinding is kritisch: de garnalen waren er wel degelijk voor meerdere grossiers, maar de handelaren zelf waren niet aanwezig om ze in ontvangst te nemen. Dit suggereert een vorm van plichtsverzuim of inefficiëntie aan de kant van de grossiers die Huisman hiermee rapporteert aan zijn superieur, de heer Stam. Het document dateert van maart 1943, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was de voedselvoorziening en handel aan strikte regels gebonden en was er vaak sprake van schaarste. Een efficiënte distributie van bederfelijke waren zoals zeevis en garnalen was cruciaal.

De genoemde namen (Rooseman, Goedhart, Seymomsbergen, Wijnschenk) betreffen waarschijnlijk bekende Amsterdamse visgrossiers uit die tijd. Café "Korpershoek" was (en is) een bekende horecagelegenheid nabij het Centraal Station en de vismarkten, wat verklaart waarom een handelaar daar te bereiken was. Het rapport geeft een inkijkje in het dagelijks werk en de frustraties binnen de Amsterdamse voedseldistributie onder moeilijke oorlogsomstandigheden, waarbij betrouwbare informatievoorziening door de Spoorwegen en tussen handelaren vaak haperde.