Getypte brief op roze papier, voorzien van stempels en een handgeschreven handtekening. 4 februari 1944. De d.d. (dienstdoende) Directeur van de Centrale Dienst voor de Levensmiddelenvoorziening, Afdeling Centrale Voedselvoorziening. Algemeen gericht "Aan Geadresseerde" (instellingen die voedsel betrekken). Nº 84/7/2 M. 1944 14/2

CENTRALE DIENST VOOR DE LEVENSMIDDELENVOORZIENING
AFD. CENTRALE VOEDSELVOORZIENING

No.29/5/CVV Amsterdam, 4 Februari 1944.

Aan Geadresseerde.

De Directeur van den Keuringsdienst van Waren heeft er mijn aandacht op gevestigd, dat door sommige instellingen het voedsel, hetwelk zij betrekken van de Centrale Voedselvoorziening, wordt afgehaald in daarvoor ongeschikt, namelijk verzinkt, vaatwerk.
Door spijzen, die maar eenigszins zuur van smaak zijn, wordt een geringe hoeveelheid zink opgelost, waardoor voorbijgaande ernstige ingewandsstoornissen kunnen ontstaan, vooral indien het eten in het vaatwerk blijft staan.
Op verzoek van voornoemden Directeur breng ik het vorenstaande onder Uw aandacht en geef U in overweging hiermede voor zooveel noodig rekening te houden.

De d.d. Directeur,

[handgeschreven handtekening, mogelijk C. Janssen] Deze brief is een officiële waarschuwing van de Centrale Voedselvoorziening in Amsterdam aan instellingen die daar voedsel afnemen. De kern van de boodschap is een veiligheidswaarschuwing: het gebruik van verzinkt (gegalvaniseerd) vaatwerk voor het vervoeren en bewaren van voedsel is gevaarlijk.

De Keuringsdienst van Waren heeft geconstateerd dat zuren in het voedsel het zink kunnen oplossen. Consumptie hiervan leidt tot "ernstige ingewandsstoornissen" (zinkvergiftiging). De directeur adviseert de ontvangers dringend om hier rekening mee te houden, waarschijnlijk door ander materiaal (zoals emaille of roestvrij staal) te gebruiken, hoewel die materialen in 1944 zeer schaars waren. Het document dateert van februari 1944, midden in de Duitse bezetting van Nederland tijdens de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was de voedselvoorziening strikt centraal geregeld via distributiesystemen en centrale keukens om de schaarste te beheersen.

De brief illustreert de materiële nood van die tijd: instellingen gebruikten noodgedwongen ongeschikt vaatwerk (verzinkte emmers of bussen) omdat beter materiaal simpelweg niet meer voorhanden was. Desondanks bleven civiele instanties zoals de Keuringsdienst van Waren functioneren om de volksgezondheid te beschermen tegen vermijdbare gevaren zoals metaalvergiftiging, wat in een tijd van algemene verzwakking door ondervoeding extra fataal kon zijn. Kort hierna, in de winter van 1944-1945, zou de situatie in West-Nederland escaleren tot de Hongerwinter. C. Janssen