Handgeschreven verzoekschrift op briefkaart-formaat. 14 maart 1944. J. Goedkoop (vishandelaar). A'dam 14 - 3 - 44
WelEd Mijnheer de Directeur
Hiermede vraag ik U beleefd
mijn toewijzing op de Visch-
markt te verhogen daar
ik alleen op Nieuwendam de
enige vischwinkel heb en daar
bij nog cliëntele krijg van
Schellingwoude Zunderdorp
Ransdorp Durgerdam
enz: enz: daar in die
Dorpen geen Vischwinkels
zijn en venters komen er
niet meer.
Bij voorbaat mijn dank
J. Goedkoop. De brief is een formeel en beleefd verzoek van J. Goedkoop om een verhoging van zijn vis-quotum ("toewijzing"). De schrijver voert als belangrijkste reden aan dat zijn winkel in Nieuwendam een cruciale regionale functie vervult. Hij bedient niet alleen de eigen inwoners, maar ook die van de omliggende dorpen in Landelijk Noord (Schellingwoude, Zunderdorp, Ransdorp en Durgerdam). De noodzaak voor een hogere toewijzing wordt onderstreept door het feit dat er in die dorpen zelf geen viswinkels zijn en dat de ambulante handel ("venters") volledig is stilgevallen. Het handschrift is duidelijk en de taal is typerend voor de zakelijke correspondentie uit die tijd (gebruik van de 'sch' in visch en de beleefdheidsvormen). Het document stamt uit maart 1944, een periode van diepe schaarste tijdens de Duitse bezetting van Nederland in de Tweede Wereldoorlog. De voedselvoorziening was destijds strikt gereguleerd via een systeem van distributie en toewijzingen. Winkeliers moesten officiële toestemming hebben om bepaalde hoeveelheden goederen in te kopen op de centrale markten. De genoemde dorpen liggen in een destijds relatief geïsoleerd deel van Amsterdam-Noord. Dat de "venters" niet meer kwamen, was waarschijnlijk een direct gevolg van de oorlogsomstandigheden: gebrek aan vervoersmiddelen (zoals bakfietsen of paarden), brandstoftekorten, en de algemene onveiligheid of beperkingen van bewegingsvrijheid. Dit document illustreert hoe lokale ondernemers probeerden de voedselvoorziening voor hun gemeenschap onder moeilijke omstandigheden op peil te houden. J. Goedkoop