Officieel extract uit het Boek der Besluiten van Burgemeester en Wethouders van Amsterdam. 8 september 1939. [Links boven, handgeschreven/stempel:]
Nº 1/74/1 M. 1939 18/9
No.22/10a Arb.1939.
713 Lm. 1939.
Gezien
[handtekening/paraaf]

[Rechts boven, handgeschreven:]
Marktv.

[Rechts boven, getypt:]
Geldendverklaring van de collectieve arbeidsovereenkomsten voor het Smedenbedrijf op bestekswerken en wijziging van de Besteksloonlijst.
[diverse onleesbare parafen in blauw en grijs potlood]

E x t r a c t

uit het Boek der Besluiten van
Burgemeester en Wethouders van Amsterdam.
Vrijdag, 8 September 1939.

Op voorstel van den Wethouder voor de Arbeidszaken neemt de vergadering het volgende besluit:
Burgemeester en Wethouders van Amsterdam;
Gelet op het schrijven van den Algemeenen Nederlandschen Metaalbewerkersbond van 4 September 1939, Lr.R.M.no.3839:

B e s l u i t e n :

I. de Collectieve Arbeidsovereenkomst voor het Smedenbedrijf, overeengekomen tusschen:
1. de Nederlandsche Smedenvereeniging,
2. den Bond van Smedenpatroons in Nederland,
ter eenre zijde en
3. den Algemeenen Nederlandschen Metaalbewerkersbond,
4. den Nederlandschen R.K. Metaalbewerkersbond,
5. den Christelijken Metaalbewerkersbond in Nederland,
ter andere zijde,
welke arbeidsovereenkomst geldt tot en met 30 Juni 1940, met dien verstande, dat indien niet voor 1 April van het loopende contractjaar door een der partijen schriftelijk opzegging is geschied, zij telkens voor den tijd van 1 jaar voortduurt, aan te nemen als geldend voor het desbetreffend bedrijf, gedurende den duur dier overeenkomst.

Mitsdien wordt bepaald, dat gedurende het tijdvak, dat vorengenoemde collectieve arbeidsovereenkomst geldt, in de desbetreffende bestekken enz., van de "Bepalingen omtrent minimum-loon en maximum-arbeidsduur in bestekken voor Gemeentewerken" zal worden afgeweken voor de categorieën: smid-vuurwerker, smid-bankwerker en smid-plaatwerker in het Burger-smedenbedrijf, voorkomende op de lijst, bedoeld sub II dier "Bepalingen", door op de punten, welke eveneens doch anders zijn geregeld in de bovengenoemde arbeidsovereenkomsten, de laatstbedoelde regeling te volgen;

II. in de lijst van minimum-loonen, bedoeld sub II van de "Bepalingen omtrent minimum-loon en maximum-arbeidsduur in bestekken voor gemeentewerken", vastgesteld bij hun besluit van 24 Maart 1939, No.22/4a Arb.1939, de volgende wijziging aan te brengen:
achter de functies:
"Smid-vuurwerker ) (
smid-bankwerker ) in het Burger- ( voor zoover 28
smid-plaatwerker ) smedenbedrijf ( jaar en ouder
wordt in plaats van "uurloon 65 cent" gelezen: uurloon 68 cent".

Afschrift van dit besluit zal worden gegeven aan de afdeelingen Arbeidszaken (10 stuks), Publieke Werken (10 stuks) en voorts aan alle overige afdeelingen der Gemeentesecretarie, alsmede aan het Bureau Gemeentesecretaris (5 stuks) en den Gemeenteontvanger.

EL Voor eensluidend extract,
de Secretaris,

                                                (get.) VAN LIER. Het document is een officieel besluit van het Amsterdamse college van B&W. De kern van het besluit is tweeledig:

1. Erkenning van de CAO: De gemeente Amsterdam verklaart de collectieve arbeidsovereenkomst in de smederijsector van toepassing op gemeentelijke aanbestedingen (bestekken).
2. Loonstijging: Voor ervaren krachten (28 jaar en ouder) in specifieke smidsfuncties binnen het "Burger-smedenbedrijf" wordt het minimumuurloon verhoogd van 65 naar 68 cent.

Het document toont de bureaucratische afhandeling van arbeidsvoorwaarden, waarbij afschriften naar diverse gemeentelijke diensten worden gestuurd om een uniforme loonbetaling bij publieke werken te garanderen. Dit besluit is genomen op 8 september 1939, exact één week na de Duitse inval in Polen en de start van de Tweede Wereldoorlog. Ondanks de internationale spanningen en de Nederlandse mobilisatie, ging het dagelijks bestuur en de regulering van de arbeidsmarkt in Amsterdam gewoon door.

Opvallend is de vermelding van de drie verschillende vakbonden (Algemeen/Sociaal-democratisch, Rooms-Katholiek en Christelijk). Dit is een typerend voorbeeld van de Nederlandse verzuiling in de eerste helft van de 20e eeuw, waarbij elke levensbeschouwelijke stroming eigen organisaties had die gezamenlijk met de werkgevers en de overheid onderhandelden. De genoemde secretaris, Van Lier, was een hoge ambtenaar binnen de gemeente Amsterdam in die periode.