Handgeschreven concept of aantekeningen voor een reglement of huurovereenkomst. Art. 10
(zie art. 6 formulier)
-----------------------
Art. 11
(zie art. 7 formulier)
Art. 12
zie art. 8 formulier.
Art. 13
De huurder(ster) is verplicht het gehuurde
steeds in, naar het oordeel van den directeur
van het Marktwezen of van de door dezen aan te wijzen
~~ambtenaren van het Marktwezen, behoudens~~
goeden staat van ^zindelijkheid^ en ^netheid^ te onderhouden.
~~Verontreiniging [...] verboden~~
Art. 14
(zie art. 9 formulier)
Art. 15
(zie art. 10 formulier)
-----------------------
Art. 16
(zie art. 11 formulier)
Art. 17
(zie art. 12 formulier)
Art. 18
(zie art. 13 formulier) * Structuur: Het document is een opsomming van artikelen (Art. 10 t/m 18). De meeste artikelen bevatten slechts een verwijzing naar een "formulier", wat suggereert dat dit document een wijzigingsblad of een specifieke uitwerking is van een bestaand standaardmodel.
* Inhoud van Artikel 13: Dit is het enige volledig uitgeschreven artikel. Het legt de verantwoordelijkheid voor het onderhoud en de hygiëne van het gehuurde object bij de huurder (mannelijk of vrouwelijk, getuige de formulering "huurder(ster)"). Het toezicht hierop ligt bij de directeur van het Marktwezen of diens aangewezen vervangers.
* Correcties: De auteur heeft geworsteld met de precieze formulering van de toezichthoudende instantie en de normen voor schoonmaak. De woorden "zindelijkheid" en "netheid" zijn later boven de regel toegevoegd om de eis te preciseren. Een verbod op verontreiniging onderaan het artikel is uiteindelijk geschrapt, waarschijnlijk omdat dit al besloten lag in de plicht tot onderhoud. Dit document is nauw verbonden met de gemeentelijke administratie van een stad, specifiek de afdeling die belast is met het beheer van markten ("Marktwezen"). In de late 19e en vroege 20e eeuw werden marktverordeningen steeds strikter wat betreft hygiëne en orde, mede door toenemende aandacht voor de publieke gezondheid. De verwijzingen naar een "formulier" duiden op een vroege vorm van administratieve standaardisatie, waarbij voor verschillende soorten pacht of huur op de markt dezelfde basisvoorwaarden golden, maar per geval specifieke regels konden worden aangepast.