Getypte brief/begroting. 21 juni (jaar onbekend, vermoedelijk vroeg 20e eeuw). Vermoedelijk een ambtenaar of beheerder van de Centrale Markt te Amsterdam. 1 21 Juni 9.
66/15/2 den Heer Wethouder voor de
Amsterdam. Levensmiddelen,

                                                Transport           *f*  450,-
              Verder kan de volgende begrooting worden
opgesteld:
Kosten voor gas (voor de droogruimten) en verwarming
per jaar                                                            *f* 1200,-
Kosten voor verlichting per jaar                                    *f*  300,-
Kosten voor schoonmaken, waaraan, in verband met de
hygiëne der hal, de noodige zorg besteed moet worden,
per jaar                                                            *f* 1800,-
Kosten voor waterverbruik, per jaar                                 *f*  100,-
Kosten voor onderhoud, gezien den aard van het
bedrijf, per jaar                                                   *f*  200,-
Diversen en onvoorzien, stel per jaar                               *f*  250,-
                                                                    ----------
                                                        Totaal      *f* 4200,-

              Hierbij is aangenomen, dat het toezicht op de exploi-
tatie zal worden uitgeoefend door Rijks-ambtenaren, zoodat dezerzijds
daarvoor geen personeel behoeft te worden beschikbaar gesteld.
              Wanneer *f* 2,25 per man per week wordt betaald, brengen
30 fabrikanten op: ± *f* 3500,- per jaar; er zullen echter wan-
betalers zijn, terwijl het aantal fabrikanten op den duur ver-
mindert. De gemiddelde jaarlijksche opbrengst kan dus zeker
niet hooger dan *f* 3000,- worden begroot.
              De kosten voor de Centrale Markt zullen dus in elk
geval de baten met meer dan *f* 1000,- per jaar overtreffen,
waarbij nog in het geheel geen rekening is gehouden met het
feit, dat, in normale omstandigheden, het bedrijf der markt,
voor het beschikbaar stellen der kantoren een vergoeding toe-
komt, die zeer zuinig berekend op *f* 200,- per kantoor per jaar
mag worden gesteld; voor 17 lokalen bedraagt dit derhalve
*f* 3400,- per jaar.

2) De sigarenfabrikanten moeten dagelijks - ook des Zondags -
toegang tot de Centrale Markt hebben, tot 8 uur n.m. Buiten
de eigenlijke markturen is slechts zeer weinig toezichthoudend
personeel op de markt aanwezig, waar groente en fruit open en
voor ieder grijpbaar zijn opgeslagen. De vraag is dan ook *   **Financiële strekking:** Het document is een negatief financieel advies. De geschatte jaarlijkse kosten voor het faciliteren van sigarenfabrikanten op de Centrale Markt bedragen *f* 4200,-, terwijl de inkomsten op maximaal *f* 3000,- worden geschat. Dit resulteert in een tekort van minstens *f* 1200,- (in de tekst wordt gesproken over "meer dan *f* 1000,-").

• Operationele bezwaren: Naast het financiële tekort wordt er gewezen op een beveiligingsrisico. Omdat sigarenfabrikanten ook buiten markturen (tot 20:00 uur en op zondag) toegang moeten hebben, ontstaat er een risico op diefstal of beschadiging van de openliggende voorraden groente en fruit, aangezien er dan weinig toezicht is.
• Hygiëne: Er wordt specifiek nadruk gelegd op de hoge kosten voor schoonmaak (f 1800,-), wat noodzakelijk wordt geacht voor het behoud van de hygiëne in de markthal. Dit document betreft de exploitatie van de Centrale Markt in Amsterdam (geopend in 1934, maar de correspondentie kan ook over de voorbereidingsfase gaan). De "Wethouder voor de Levensmiddelen" was een functie die vooral tijdens en na de Eerste Wereldoorlog van groot belang was voor de voedselvoorziening.

Het is interessant dat sigarenfabrikanten gebruikmaakten van de faciliteiten (mogelijk de warmte van de hallen of specifieke droogkamers) van de markt. In deze periode was de tabaksindustrie een grote werkgever in Nederland. Het document illustreert de spanning tussen het ondersteunen van industrie en de primaire taak van de markt: een hygiënische en veilige voedseldistributie. De schrijver probeert de wethouder te overtuigen dat de huidige regeling economisch onverantwoord en organisatorisch riskant is.