Getypte brief / ambtelijke mededeling. 29 augustus 1939 (de '9' achter de maand duidt in deze context op het jaar 1939). De Directeur (vermoedelijk van de Centrale Markt). Den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen. [Rechtsboven:]
1           29 Augustus        9.
66/21/1     den Heer Wethouder voor de
Amsterdam.   Levensmiddelen,

[Marge links, handgeschreven:]
24
2
/
1
/
7
/
18
——
5 2

[Hoofdtekst:]
Twee kantoren zijn verhuurd, respectievelijk aan de Fa. Meijer Mok en Co. (No. H 66) en aan de Gecombineerde Tuinders-organisaties (No. H 91). Een kantoor (No. H 89) dient gratis als cantine voor de aardappellossers (Besluit van Burgemeester en Wethouders d.d. 14 Juni 1935 no. 714 L.M.1935).
Een zevental kantoren wordt door mijn dienst gebruikt, zoodat thans nog beschikbaar zijn: de kantoren nos. H 58, 67, 77, 78, 79, 80, 81, 82, 83, 84, 85, 86, 87, 88, 90, 102, 113 en 115. Echter is de Commandant van de Burgerwacht voornemens ± 200 man op de Centrale Markt te legeren; dezen zullen dan in een aantal der laatstbedoelde kantoren moeten slapen.

De Directeur, * Administratieve controle: In de linkermarge zijn handgeschreven cijfers toegevoegd die corresponderen met de aantallen in de tekst: 2 (verhuurd), 1 (cantine), 7 (eigen dienst) en 18 (beschikbaar). Dit telt op tot 28 kantoren in totaal in deze sectie.
* Vastgoedbeheer: Het document geeft een nauwkeurig overzicht van de kantoornummering (met de prefix 'H') op het terrein van de Centrale Markt. De verwijzing naar een besluit uit 1935 toont de juridische basis voor het huidige gebruik van kantoor H 89.
* Taalgebruik: Er wordt gebruikgemaakt van de destijds geldende spelling (vóór de hervorming van 1947), zichtbaar in woorden als 'cantine', 'zoodat' en 'den Heer'.
* Bedrijfsgeschiedenis: De firma Meijer Mok was een bekende Joodse groothandel in groenten en fruit. De vermelding van hun kantoorruimte (H 66) is historisch relevant gezien de gebeurtenissen die kort na deze datum zouden volgen. Dit document is gedateerd op 29 augustus 1939, slechts twee dagen voor de Duitse inval in Polen en de daaropvolgende algemene mobilisatie in Nederland. De inhoud weerspiegelt de acute oorlogsdreiging: de Burgerwacht (een vrijwillig korps ter ondersteuning van politie en leger) bereidt zich voor om strategische locaties te bewaken. De Centrale Markt in Amsterdam was essentieel voor de voedselvoorziening van de stad en werd daarom als een vitaal object beschouwd dat militaire of paramilitaire bescherming behoefde. De transitie van civiel gebruik (handelskantoren) naar een militaire functie (slaapvertrekken voor manschappen) markeert hier de overgang van een vrede- naar een crisissituatie.