Handgeschreven brief (klachtbrief).
Origineel
Handgeschreven brief (klachtbrief). 24 mei 1939. Taarman, wonende aan de J. van Zesenstraat 53, Amsterdam. [Linksboven, stempel en pen:]
Nº 72/48 / M. 1939 26/5
[Rechtsboven:]
24 – 5 . 39
ni Insp.
[Brieftekst:]
Geachte Directie!
Een venter van Jamin maakt zich de
beste spitsuren van den dag een vaste plaats
bij de brug van het Koloniaal Instituut.
Van de politie heb hij al een bekeuring
gehad, doch hij geeft daar schijn niet om
Zou het Marktwezen daar eens op willen letten
als daar eerdaags nog een paar bij komen dan
sluiten ze de standplaats van Taarman in
en heb ik de lasten en hun de lusten.
S’avonds van half 5 – 6 uur is hij er geregeld
en zoo meer op het drukste van den dag
Hoogachtend Taarman
J van Zesenstraat 53
[Rechtsonder in potlood:]
72 * Inhoud: De heer Taarman beklaagt zich over een illegale of hinderlijke straatverkoper ("venter") van de firma Jamin. Deze venter staat tijdens de spitsuren bij de brug nabij het Koloniaal Instituut. Ondanks politiebekeuringen blijft de venter daar staan.
* Kern van het probleem: Taarman is bang dat zijn eigen officiële standplaats ingebouwd raakt als meer verkopers dit voorbeeld volgen. Hij wijst op de oneerlijke concurrentie: hij draagt de lasten (vermoedelijk vergunningskosten), terwijl de ander de "lusten" (de omzet) pakt zonder zich aan de regels te houden.
* Tijden: De overlast vindt specifiek plaats tussen 16:30 en 18:00 uur, het drukste moment van de dag.
* Taalgebruik: De brief is geschreven in een direct, enigszins volks Nederlands ("heb hij" in plaats van "heeft hij"). De uitdrukking "de lasten en de lusten" is een klassiek argument in klachten over marktregulering. * Locatie: Het "Koloniaal Instituut" is het huidige Tropenmuseum in Amsterdam-Oost. De J. van Zesenstraat ligt in de nabijgelegen Dapperbuurt. De brug in kwestie is waarschijnlijk de brug over de Mauritskade/Singelgracht.
* Tijdsbeeld: 1939, vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. In deze periode was het Marktwezen zeer strikt in het toewijzen van standplaatsen om wildgroei van straathandel in de stad te voorkomen.
* Jamin: De bekende zoetwarenketen Jamin maakte in die tijd veelvuldig gebruik van straatverkoop via triporteurs (bakfietsen). Dit leidde vaker tot frictie met zelfstandige standplaatshouders die voor hun vaste plek moesten betalen.
* Archivering: De aantekening "ni Insp." (wellicht 'naar Inspecteur') en het dossiernummer wijzen op een actieve behandeling door de gemeentelijke inspectie. J. van Zesenstraat Taarman beklaagt (De heer) Marktwezen Politie