Handgeschreven ambtelijke notitie op een voorgedrukt formulier ("Bijblad"). [Stempel linksboven]
BIJBLAD VAN:
M. No. 72/55/1 1939
DOORGEZONDEN: 1/6

[Rechtsboven]
B. Winnik
Chr. de Wetstraat 34

[Midden]
Sem 27 no 177.

Geen bezwaar dat ventvergunning na
1 Juni 1939 wordt vernieuwd. Er echter
op wijzen dat niet gevent mag worden
zoolang deze vernieuwing niet heeft plaats-
gevonden. Indien betrokkene vanwege-
het Gem Bureau voor M.Z. wordt ondersteund
[doorgehaald: geeft de]
vernieuwing na afloop van de ondersteuning.

8/6/39 [Initialen, mogelijk HS]

[In rood potlood rechtsonder]
4. 72/55/2

[Gedrukte tekst onderrand]
Alg. Zaken Model No. 14
10.000-10-1937-1016 De notitie betreft de verlenging van een ventvergunning (vergunning voor straathandel) voor de heer B. Winnik. De ambtenaar stelt dat er geen bezwaar is tegen de verlenging per 1 juni 1939, maar voegt daar een belangrijke restrictie aan toe: er mag niet gevent worden totdat de formele vernieuwing een feit is.

Opmerkelijk is de laatste bepaling: als de betrokkene steun ontvangt van het "Gemeentelijk Bureau voor Maatschappelijke Zorg" (M.Z.), dan vindt de vernieuwing van de vergunning pas plaats nadat deze ondersteuning is beëindigd. Dit wijst op een beleid waarbij het voeren van een eigen bedrijf (zoals straathandel) en het ontvangen van een gemeentelijke uitkering niet gelijktijdig mochten plaatsvinden, of dat de vergunning als een middel tot zelfredzaamheid na de steunperiode werd gezien. Het document dateert van juni 1939, aan de vooravond van de Tweede Wereldoorlog. De Christiaan de Wetstraat ligt in de Amsterdamse Transvaalbuurt, een wijk die destijds een grote Joodse populatie kende. De naam 'Winnik' en het beroep van straatventer zijn typerend voor de sociaaleconomische geschiedenis van de Joodse Amsterdammers in die periode.

Administratief gezien weerspiegelt dit document de strakke controle van de gemeente Amsterdam (waarschijnlijk de afdeling Marktwezen in samenwerking met Maatschappelijke Zorg) op de kleine zelfstandigen en steuntrekkers. Het gebruik van gestandaardiseerde formulieren (Model No. 14) toont de vergaande bureaucratisering van het gemeentelijk apparaat in de jaren '30. B. Winnik M. No Gemeente Amsterdam Marktwezen