Ambtelijke notitie/bijblad betreffende een ventvergunning. [Stempel/Kader linksboven]
BIJBLAD VAN:
M. No. 72/56/1 1939
DOORGEZONDEN: 1/6

[Handgeschreven tekst bovenaan]
5-131
H. G. Cunedoo
Warmoesstraat 64 II
Stad.

[Hoofdtekst]
Serie 5 no 131.
heeft Ventverg. 1938/9. 2/6/39 AB 72/56/2 1 [rode inkt]

De ventvergunning kan slechts worden
vernieuwd tegen betaling van ƒ 5.- in eens
te voldoen. [doorgehaald: wegens] Door het koopen van
maandbons à ƒ 2.50 had Cunedoo het
verschuldigde bedrag kunnen sparen. Hij
kan dit laatste nog doen. In geen geval
mag hij echter venten, zoolang de in zijn
bezit zijnde vergunning niet [boven de regel toegevoegd] is verlengd.

[Handgeschreven toevoeging onderaan]
/ of tegen afgifte van 2 voorheen gekochte maandbons
à ƒ 2.50 -

[Gedrukte tekst linksonder]
Alg. Zaken Model No. 14
10.000-10-1937-1016 * Onderwerp: De notitie handelt over de verlenging van de ventvergunning van de heer Cunedoo voor het jaar 1939.
* Financiële regeling: De kosten voor de vergunning bedragen ƒ 5,-. De ambtenaar wijst erop dat de betrokkene dit bedrag had kunnen spreiden door maandelijks "maandbons" van ƒ 2,50 te kopen. Er wordt een strikte voorwaarde gesteld: betaling ineens of inlevering van twee reeds aangeschafte bons.
* Handhaving: Er wordt expliciet gewaarschuwd dat er niet gevent mag worden zonder een geldige, verlengde vergunning. Dit wijst op een streng toezicht op straathandel in die periode.
* Paleografische opmerkingen: Het handschrift is een vlot, ambtelijk cursief. Opvallend is de correctie waarbij het woord "niet" boven de regel is ingevoegd, wat de juridische strekking van de laatste zin cruciaal verandert. Dit document stamt uit de late jaren '30, een periode van economische broosheid in Nederland. Voor veel Amsterdammers was venten (kleinschalige straathandel) een noodzakelijke bron van inkomsten. De gemeente Amsterdam reguleerde dit strikt via een vergunningstelsel om de openbare orde te handhaven en leges te innen. Het systeem van "maandbons" was waarschijnlijk bedoeld als een vorm van sparen voor de armere bevolkingsgroepen, zodat zij het relatief hoge bedrag van vijf gulden voor een jaarvergunning niet in één keer hoefden op te brengen. De Warmoesstraat was destijds, net als nu, een drukke handels- en woonstraat in het centrum van de stad.