Getypte rapportage (pagina 3). 3

De onkosten van het Gemeentelijk Reclamebureau bedroegen f. 12.169, 23
(v.j. f. 11.232,83), t.w.

Salarissen f. 6.945, 45
Winstaandeel personeel " 842, 13
Uitkeering aan vroegeren Chef " 3.327, 77
Tramkaart " 102, -
Reis- en verblijfkosten " 75, 16
Telefoon " 85, 17
Drukwerk, kleine uitgaven, bezorgloon en porti " 791, 55
-------------
Totaal: f. 12.169, 23
=============

Tot dekking dier onkosten werd aan bovengenoemde Diensten en Bedrij-
ven 7.9 % (v.j. 8.16 %) in rekening gebracht van de aan deze Diensten en
Bedrijven ten goede komende reclame-opbrengst.

Volgens de ook in vorige jaren gevolgde gedragslijn werden de reclame-
posten, welke werden afgesloten, zoo noodig onderworpen aan de goedkeuring
van:

1o. de Diensten en Bedrijven, waaronder de betreffende objecten ressortee-
ren;
2o. het Gemeentelijk Bouw- en Woningtoezicht, event. de Schoonheidscommis-
sie (ter beoordeeling van de aesthetische toelaatbaarheid);
3o. den Hoofdcommissaris van Politie (in gevallen, waarin de inhoud der
reclame in moreel of politiek opzicht aanstootgevend werd geacht);
4o. de Verkeerspolitie, event. de Verkeerscommissie (voor reclames, die
verlicht zijn of die uit anderen hoofde in strijd met de belangen van
het verkeer kunnen komen);
5o. den Geneeskundigen en Gezondheidsdienst (voor reclames met een
hygiënische of medische strekking).

In een aantal gevallen, waarin met bovenbedoelde instanties geen
overeenstemming kon worden bereikt, alsmede ter zake van enkele posten Het document is een overzicht van de bedrijfsvoering van een gemeentelijk reclamebureau, vermoedelijk uit een jaarverslag. Het eerste deel bevat een gedetailleerde onkostenstaat waarbij de grootste kostenposten salarissen en een uitkering aan een voormalig chef zijn. Opvallend is het "winstaandeel personeel", wat duidt op een vorm van prestatiebeloning of winstdeling.

De onkosten worden gedekt door een percentage (7,9%) in te houden op de reclame-opbrengsten van gemeentelijke diensten. Het tweede deel van de tekst beschrijft het fijnmazige goedkeuringsproces voor advertenties. Hieruit blijkt een sterke regie op de openbare ruimte: reclames werden getoetst op esthetiek (Schoonheidscommissie), moraal en politiek (Politie), verkeersveiligheid (Verkeerspolitie) en volksgezondheid (GGD). Dit document stamt uit een periode (waarschijnlijk de jaren '20 of '30 van de 20e eeuw, gezien de spelling en het gebruik van guldens) waarin gemeenten hun eigen reclame-exploitatie Professionaliseerden. Het weerspiegelt de groeiende invloed van reclame in het stadsbeeld en de noodzaak voor de overheid om dit te reguleren. De betrokkenheid van diverse specialistische diensten toont aan dat reclame niet alleen als inkomstenbron werd gezien, maar ook als een potentieel risico voor de openbare orde, veiligheid en het aanzien van de stad. De genoemde "Schoonheidscommissie" is de voorloper van de huidige welstandscommissies.