Getypte ambtelijke rapportage of adviesnota (pagina 3). -3-

vergunning Serie 15 No.213 voor aardappelen, groente
en fruit en vergunning heeft om tot 17 Februari 1939
door zyn echtgenoote L.Lymer-Aluin te mogen worden by-
gestaan, verzocht dezer dagen, of hy in plaats van door
zyn echtgenoote, door zyn jeugdigen 16-jarigen oudsten
zoon mag worden bygestaan, aangezien zyn echtgenoote
wederom ziek is en (vermoedelyk) weder in het Ned.Is-
raëlietisch Ziekenhuis moet worden opgenomen. De haar
behandelende geneesheer bevestigde dit. De vrouw is
niet tot venten in staat.
De man heeft een chronische keelaandoening, kan
derhalve niet roepen en heeft blykens de geneeskundige
verklaring van den Gemeentelyken Geneeskundigen en Ge-
zondheidsdienst inderdaad bystand met het venten noo-
dig.
Volgens zyn mededeeling ter Secretarie kan deze
bystand tot "roepen" beperkt blyven.
Eveneens diende de vischventer A.Koning te Volen-
dam een verzoek om bystand in. Hy is in het bezit van
de ventvergunning EZ No.17 en heeft tot nog toe geen
bystand gehad.
Blykens de door den Gemeentelyken Geneeskundigen
en Gezondheidsdienst verstrekte gegevens lydt ook deze
man aan een chronische keelaandoening; hy heeft perma-
nent hulp noodig. Uit het gezin, bestaande uit man,
vrouw en 8 kinderen, kan alleen de oudste zoon, geboren
26-8-1923, bystand met het roepen verleenen.
Uit den aard van het gebrek der beide voornoemde
venters valt myns inziens af te leiden, dat deze by-
stand wel gedurende hun verdere leven noodzakelyk zal
zyn.
Ongetwyfeld zullen derhalve de beide jongelui, dan
niet in staat een ander beroep te kiezen, practisch tot
venter worden opgeleid en - indien zij een eigen gezin
willen vormen, of by algeheele ongeschiktheid of over-
lyden van hun vader, een ventvergunning vragen.
Ten einde een oplossing mogelyk te maken zou ik Dit document betreft een ambtelijk verslag over twee specifieke gevallen van straatventers die kampen met gezondheidsproblemen.
1. Geval 1 (Serie 15 No.213): Een groenteman heeft een chronische keelaandoening waardoor hij niet kan "roepen" (zijn waren aanprijzen). Voorheen hielp zijn vrouw hem, maar zij is ernstig ziek en wordt vermoedelijk opgenomen in het Nederlandsch-Israëlietisch Ziekenhuis. Hij verzoekt nu om zijn 16-jarige zoon als helper te mogen inzetten.
2. Geval 2 (EZ No.17): Vischventer A. Koning uit Volendam heeft een vergelijkbaar medisch probleem. Hij heeft acht kinderen; alleen zijn oudste zoon (geboren in 1923) is in staat hem te helpen met het roepen.

De rapporteur merkt op dat door deze fysieke beperkingen van de vaders, de zonen noodgedwongen in de voetsporen van hun vaders zullen treden en waarschijnlijk hun hele leven in het ventersberoep zullen blijven. Het document geeft inzicht in de strikte regulering van de straathandel in de jaren '30 in Nederland. Vergunningen waren vaak persoonsgebonden en voor het meenemen van een helper was expliciete toestemming van de gemeente nodig, vaak onderbouwd door een medische verklaring van de Gemeentelijke Geneeskundige en Gezondheidsdienst (GG&GD).

De vermelding van het Nederlandsch-Israëlietisch Ziekenhuis wijst erop dat de eerste familie waarschijnlijk deel uitmaakte van de Joodse gemeenschap in Amsterdam. Daarnaast toont het document de sociale realiteit van die tijd: door fysieke gebreken van de kostwinner werden kinderen op jonge leeftijd (15 of 16 jaar) gedwongen om in het familiebedrijf te stappen, wat hun toekomstige carrièreperspectieven sterk inperkte. Dit was een vorm van erfopvolging uit bittere noodzaak.