Getypte notulen of ambtelijk verslag (pagina 4 van een groter geheel). Onbekend, maar op basis van spelling en functietitels waarschijnlijk jaren '30 of vroege jaren '40 van de 20e eeuw. -4-

den venter voor de keuze willen stellen, òf een vaste
standplaats op den openbaren weg in te nemen, zoodat hy
niet behoeft te roepen, of zich voor 5 jaar door den
16-jarigen zoon te doen bystaan, met dien verstande dat
deze nà 5 jaar bystand te hebben verleend, recht op een
ventvergunning verkrygt. Hierdoor wordt den zoon uit
een oogpunt van billykheid de kans geboden later zelf
in het onderhoud van zich en zyn ev. gezin, als venter
te voorzien.
Ik zou voorts geen bezwaar hebben om na dien tyd
den venter opnieuw in de gelegenheid te stellen een
jonge kracht tot hulp te nemen niet jonger dan 18 jaar,
welke dan op 21 jarigen leeftyd recht op een ventver-
gunning kan krygen. Neemt men den leeftyd van den ven-
ter Lymer in aanmerking dan kan deze regeling tot den
65-jarigen van hem op dezelfde wyze voortgezet, niet
meer dan 5 nieuwe venters opleveren. Dit aantal is zoo
gering, dat een venter, die behoudens zyn keelaandoe-
ning overigens volkomen in staat tot venten is in staat
blyft in eigen onderhoud te voorzien.
Alvorens in deze zaak een beslissing te nemen zal
ik gaarne Uw advies tegemoet zien.
De Wethouder voor de Levensmiddelen,
Wasch- en schoonmaak-, bad- en zwem-
inrichtingen,
w.g. F. van Meurs.

De heer Neeter is huiverig om den Wethouder in zyn voorstel te vol-
gen. Spreker wyst erop, dat het roepen in de laatste
jaren sterk is verminderd; de prysvermelding geschiedt
momenteel veelal op bordjes, die op de kar zyn ge-
plaatst. Spreker heeft er ernstig bezwaar tegen om
jongens van zestien jaar in den straathandel op te ne-
men. Is het niet mogelyk om de door den Wethouder be-
doelde venters op een andere wyze te helpen, byvoor-
beeld door hun een plaats op de markten toe te kennen ?
De heer Van 't Hek wyst erop, dat Burgemeester en Wethouders krach-
tens de Ventverordening de bevoegdheid hebben om as- * Inhoud: Het document bespreekt een voorstel om de regels voor venters (straathandelaren) aan te passen. Wethouder Van Meurs stelt voor dat een venter met fysieke klachten (een "keelaandoening", mogelijk door het vele roepen) twee opties krijgt: een vaste standplaats óf het opleiden van zijn 16-jarige zoon als assistent, die na vijf jaar zelf een vergunning krijgt. Dit zou de continuïteit van het gezinsinkomen waarborgen.
* Tegenargumenten: De heer Neeter maakt bezwaar tegen het inzetten van 16-jarigen in de straathandel en stelt dat het probleem van de "keelaandoening" minder relevant is omdat er tegenwoordig meer met prijsbordjes wordt gewerkt in plaats van geschreeuwd. Hij stelt marktplaatsen als alternatief voor.
* Taalgebruik: Het document is geschreven in de spelling-Marchant (vóór de hervorming van 1947), gekenmerkt door het gebruik van de 'y' in plaats van 'ij' (billykheid, verkrygt, zyn) en verbuigingen van lidwoorden en naamvallen (den venter, den openbaren weg). Dit document biedt een inkijkje in de lokale sociale politiek van de vroege 20e eeuw. Straathandel was een belangrijke bron van inkomsten voor de arbeidersklasse, maar zorgde ook voor overlast in de steden (geluid, verkeer). De overheid probeerde dit te reguleren via "Ventverordeningen". De discussie over de leeftijd van assistenten raakt aan de vroege wetgeving rondom kinderarbeid en beroepsopleidingen binnen het familiebedrijf. De specifieke portefeuille van de wethouder ("Levensmiddelen") suggereert dat dit verslag mogelijk uit de crisisjaren '30 of de mobilisatieperiode (rond 1940) stamt, toen voedselvoorziening en distributie een cruciale overheidstaak werden.