Betreft de periode 1936-1938. Blz.3 Nota Weth.
1 Januari 1936, 5527, op 1 Januari 1937, 4739 en op 1 Januari
1938, 4556 venters) dan blykt, dat er in totaal aan nog geen 2%
van dat aantal een vergunning voor bystand werd verstrekt. (in
1936 0,8% en in 1937 0,9%).
Ook is een onderzoek ingesteld naar het aantal vergunnin-
gen voor bystand dat op 1 Juni 1938 geldig was.
Blykens dit onderzoek wordt door familieleden (vader,
moeder, zoon, dochter) in 6 gevallen en door vreemden in 10 ge-
vallen bystand verleend, zoodat op dien datum op een totaal van
4565 venters, 16 venters of 0,3% in het genot van bystand was
gesteld.
Vervanging venters.
Evenals by bystand werden vergunningen, ten einde venters
met het venten te vervangen, slechts verleend op grond van de
overgelegde medische verklaringen.
Mede blykens die verklaringen is komen vast te staan, dat
de aanleiding tot het verzoek in hoofdzaak vormde:
a. langdurige ziekte.
b. zwangerschap.
c. opname of spoedopname in ziekenhuis.
d. gevorderde leeftyd.
Tevens werd in één geval in 1936 vervanging toegestaan we-
gens het vervullen van den militairen dienstplicht.
Een telling van het aantal gevallen, waarbij vervanging werd
verleend, wees uit, dat dit aantal in Augustus 1938 12 bedraagt,
waarvan 11 x door den zoon wordt vervangen en 1 x door vreemden.
Van dit aantal zyn 4 venters boven de 60 jaar.
Een contrôlemiddel zyn vaak de venters zelf. Zy signaleeren,
door onderlinge concurrentie gedreven, onmiddellyk elk geval,
waarop op frauduleuze wyze één dezer faciliteiten is verkregen.
Standplaatshouders.
Anders dan by de venters is de toestemming om te mogen by-
staan of vervangen, niet uitsluitend op grond van geneeskundige
verklaringen om gezondheidsredenen of ouderdom verleend.
De motieven, waarop in den loop der jaren vervanging is
toegestaan, zyn terug te voeren tot veilingbezoek en het nuttigen
van maaltyden, terwyl een enkele maal vervanging is verleend voor Het document bevat statistische gegevens en beleidsregels over de verstrekking van bijstands- en vervangingsvergunningen voor straatventers en standplaatshouders in de jaren 1936-1938. Enkele opvallende punten:

• Lage bijstandsdeelname: Het percentage venters dat aanspraak maakt op bijstand is opvallend laag (onder de 1%).
• Strikte criteria: Voor venters is vervanging alleen toegestaan op medische of sociale gronden (ziekte, zwangerschap, ziekenhuisopname, ouderdom of dienstplicht).
• Sociale controle: Er is sprake van een sterke onderlinge sociale controle; venters geven elkaar aan bij vermoedens van fraude met vergunningen, gedreven door concurrentie.
• Verschil in regels: Voor standplaatshouders gelden soepelere regels dan voor venters; zij mogen ook vervangen worden voor praktische zaken zoals het nuttigen van maaltijden of het bezoeken van veilingen. Dit document biedt een inkijkje in de sociaal-economische regulering van de ambulante handel in Nederland tijdens het interbellum (de periode tussen de twee wereldoorlogen). In een tijd van economische onzekerheid was de regulering van vergunningen een middel om de markt te beheersen en misbruik van sociale voorzieningen te voorkomen. De afname van het aantal venters tussen 1936 en 1938 kan wijzen op een veranderende economische dynamiek of een strenger vergunningenbeleid van de betreffende gemeente. De spelling (zoals "bystand", "leeftyd" en "maaltyden") is typerend voor het ambtelijk taalgebruik van vóór de spellinghervorming van 1947.