Archief 745
Inventaris 745-303
Pagina 31
Dossier 92
Jaar 1939
Stadsarchief

Handgeschreven ambtelijke of juridische notitie/concepttekst.

Origineel

Handgeschreven ambtelijke of juridische notitie/concepttekst. [Bovenaan de pagina zijn diverse regels tekst zwaar doorgehaald en nagenoeg onleesbaar, mogelijk:]
(doorgehaald) Antwoord per 4 uur...
(doorgehaald) Spanje

Slachterij
Regeling ex art. 4 lid 1 sub 3e der
Hinderwet verdient m.i. de voorkeur, omdat
deze wet minder vaag is, dan 168 Gem. Wet.
Bij deze laatste rijst terstond de vraag, of de
gewenschte regeling is in het belang der
openbare gezondheid, dan wel of zij alleen
zou betreffen "de huishouding der Gemeente".
In het laatste geval zou de ontworpen regeling
wel wat ver gaan, door centralisatie voor te
schrijven (193 Gem. Wet).
Voordeel van verordening ex Hinderwet is
juist, dat eischen kunnen worden gesteld,
waaraan de slachtplaats(en) in hygiënisch
opzicht moeten voldoen.

[In de marge bij een vierkantje met kruis:]
Wild niet regelen: titel V Jachtwet?

[Onder een horizontale streep:]
Uitzondering voor huisslachting en
noodslachting (met afslachting achteraf).

Geen strafverordening; straf in
art. 22 a Hinderwet.

[Onder een tweede horizontale streep:]
De keuring van elders geslachte dieren
kan niet in deze verordening ex de Hinderwet.
Deze in [doorgehaald: Verordening] / Dit moet juist een
strafverordening zijn. De auteur van dit document weegt twee juridische wegen af om de exploitatie van slachterijen te reguleren: de Hinderwet versus de Gemeentewet (met name de artikelen 168 en 193 van de toenmalige Gemeentewet).

  • Voorkeur voor Hinderwet: De auteur verkiest de Hinderwet omdat deze specifieker is. De Gemeentewet biedt een algemene basis voor lokale autonomie ("de huishouding der gemeente"), maar het verplichten van centralisatie van slachtactiviteiten zou via die weg juridisch aanvechtbaar kunnen zijn ("zou wel wat ver gaan").
  • Hygiëne: Een belangrijk argument voor de Hinderwet is de mogelijkheid om expliciete hygiënische eisen te stellen aan de inrichting van slachtplaatsen.
  • Uitzonderingen: Er wordt voorgesteld om huisslachtingen en noodslachtingen uit te zonderen van deze specifieke regeling.
  • Handhaving: De auteur merkt op dat de strafbepalingen al in de Hinderwet zelf (art. 22a) geregeld zijn, waardoor een aparte gemeentelijke strafverordening voor dit deel overbodig is.
  • Import/Elders geslacht: Er wordt geconstateerd dat de keuring van vlees dat van buiten de gemeente komt, niet via de Hinderwet geregeld kan worden; hiervoor is wél een aparte strafverordening nodig. In de vroege 20e eeuw was de volksgezondheid in Nederland een belangrijk punt van juridische discussie. Gemeenten probeerden grip te krijgen op de hygiëne van de voedselketen. Vaak ontstonden er bevoegdheidsconflicten tussen lokale verordeningen en nationale wetgeving zoals de Hinderwet (de voorloper van de huidige Wet milieubeheer). De Hinderwet was bedoeld om "gevaar, schade of hinder" te voorkomen, wat een steviger juridisch fundament bood voor technische en hygiënische eisen aan gebouwen dan de meer algemene "huishouding van de gemeente" uit de Gemeentewet. De notitie over "Wild" en de "Jachtwet" suggereert dat men probeerde de verschillende wetten scherp af te bakenen om juridische overlap of hiaten te voorkomen.

Samenvatting

De auteur van dit document weegt twee juridische wegen af om de exploitatie van slachterijen te reguleren: de Hinderwet versus de Gemeentewet (met name de artikelen 168 en 193 van de toenmalige Gemeentewet).

  • Voorkeur voor Hinderwet: De auteur verkiest de Hinderwet omdat deze specifieker is. De Gemeentewet biedt een algemene basis voor lokale autonomie ("de huishouding der gemeente"), maar het verplichten van centralisatie van slachtactiviteiten zou via die weg juridisch aanvechtbaar kunnen zijn ("zou wel wat ver gaan").
  • Hygiëne: Een belangrijk argument voor de Hinderwet is de mogelijkheid om expliciete hygiënische eisen te stellen aan de inrichting van slachtplaatsen.
  • Uitzonderingen: Er wordt voorgesteld om huisslachtingen en noodslachtingen uit te zonderen van deze specifieke regeling.
  • Handhaving: De auteur merkt op dat de strafbepalingen al in de Hinderwet zelf (art. 22a) geregeld zijn, waardoor een aparte gemeentelijke strafverordening voor dit deel overbodig is.
  • Import/Elders geslacht: Er wordt geconstateerd dat de keuring van vlees dat van buiten de gemeente komt, niet via de Hinderwet geregeld kan worden; hiervoor is wél een aparte strafverordening nodig.

Historische Context

In de vroege 20e eeuw was de volksgezondheid in Nederland een belangrijk punt van juridische discussie. Gemeenten probeerden grip te krijgen op de hygiëne van de voedselketen. Vaak ontstonden er bevoegdheidsconflicten tussen lokale verordeningen en nationale wetgeving zoals de Hinderwet (de voorloper van de huidige Wet milieubeheer). De Hinderwet was bedoeld om "gevaar, schade of hinder" te voorkomen, wat een steviger juridisch fundament bood voor technische en hygiënische eisen aan gebouwen dan de meer algemene "huishouding van de gemeente" uit de Gemeentewet. De notitie over "Wild" en de "Jachtwet" suggereert dat men probeerde de verschillende wetten scherp af te bakenen om juridische overlap of hiaten te voorkomen.

Kooplieden in dit dossier 42

A. Melhado Waterlooplein
A. Velleman Waterlooplein
B.Soester Waterlooplein
D.Nebbering Waterlooplein
Gebr.Jonk
Gebr.Verhoef
G. v. Gelder Waterlooplein
H. Couzyn Waterlooplein
H.G.Oudkerk
H.Stephanus Waterlooplein
N. de Roeverstr Waterlooplein
Jb.Reyndorp Waterlooplein
J.F.Toethuis
J. Rine Waterlooplein
J. Rol Waterlooplein
J. Schut Waterlooplein
J.W.Reese Waterlooplein
D. v. d. Molen Waterlooplein
M. Levie Waterlooplein
M.P.Krachtwyk
Alle 42 kooplieden →