Getypte tekst op papier (doorslag of vervaagd origineel). Het staat naar de meening van de sub-commissie geenszins
vast, dat een geheel van regelen zooals hierboven in het kort werd
aangeduid, rechtsgeldigheid kan verkrygen. Met name is niet bekend,
of de Kroon aan den Gemeenteraad toestemming zal verleenen zooals
ad II werd besproken; in dit verband wordt herinnerd aan het ont-
werp Wyziging Vleeschkeuringswet, dat eventueel deze geheele materie
aan de Warenwet zal onttrekken.
Teneinde veel, misschien overbodigen arbeid te voorkomen,
geeft de sub-commissie in overweging, dat de Commissie aan het Ge-
meentebestuur zal adviseeren om zich met een gemotiveerd verzoek
tot de Kroon te wenden, teneinde te vernemen of deze bereid zal zyn
om een toestemming als bovenbedoeld ex artikel 15 lid 3 der Waren-
wet 1919 (S. 581) aan den Gemeenteraad van Amsterdam te verleenen.
Hierby wordt uitgegaan van de vooronderstelling, dat de Gemeente-
raad zich met het principe van centrale slachtery en centrale keu-
ring kan vereenigen. Indien ook de Kroon te kennen zou geven, dat
by Haar speciaal tegen den naderen eisch van het keuringsmerk geen * Kernproblematiek: De sub-commissie twijfelt aan de juridische houdbaarheid van voorgestelde plaatselijke regelingen. Er is onzekerheid of de centrale overheid ("de Kroon") goedkeuring zal verlenen, vooral omdat er een wetswijziging in de maak is die de bevoegdheden over vleeskeuring kan verplaatsen van de Warenwet naar de Vleeschkeuringswet.
* Bestuurlijke procedure: Men stelt voor om eerst bij de Kroon te sonderen of toestemming op basis van artikel 15 lid 3 van de Warenwet 1919 mogelijk is, voordat er verder gedetailleerd werk wordt verricht.
* Lokaal belang: Het betreft specifiek de situatie in Amsterdam, waarbij de Gemeenteraad moet instemmen met het principe van centralisatie van de slacht en keuring.
* Terminologie: Termen als "centrale slachtery" en "keuringsmerk" wijzen op een professionalisering van de voedselveiligheid en volksgezondheid in de vroege 20e eeuw. Dit document stamt waarschijnlijk uit de jaren '20 van de 20e eeuw, gezien de spelling en de expliciete verwijzing naar de "Warenwet 1919". In deze periode vonden er grote verschuivingen plaats in hoe de overheid toezicht hield op de kwaliteit van voedsel. Gemeenten zoals Amsterdam wilden meer grip op de hygiëne via centrale slachthuizen en verplichte keuringsmerken, maar stuitten daarbij vaak op de grenzen van hun autonome bevoegdheden versus nationale wetgeving. Het document illustreert de bureaucratische afstemming tussen lokaal bestuur en het Rijk in een tijd waarin de moderne keuringsdienst van waren en veterinaire diensten in opkomst waren.