Handgeschreven concept-advies of notitie. (Doorgehaalde tekst is aangegeven met ~~stippellijn~~, invoegingen tussen [haken])

3) [spiraalvormige krabbel]
kan wellicht de A.P.V. worden aangevuld.

~~T~~ Naar het oordeel van de sub-commissie is
het gewenscht ~~om~~ de voorgestelde bepalingen [te beperken]
~~te de volle~~ [tot] pluimvee en konijnen, ~~en niet~~
~~het wild~~ Het wild-verbruik hier ter stede
heeft niet zoodanige omvang, dat bijzondere
maatregelen daarvoor worden vereischt; ook
het slachten pleegt niet de hinder te veroorzaken,
die van pluimvee slachterijen wordt ondervonden.
De wenschelijkheid om ook konijnen ~~bij~~ [bij] de
regeling te betrekken berust vooral op het
~~steeds~~ grootere verbruik, dat een
intensievere keuring wettigt.

Het staat naar de meening van de
sub-commissie geenszins vast, dat een geheel
van regelen zooals hierboven in het kort werd
aangeduid, rechtsgeldigheid kan verkrijgen.
Met name is niet bekend, of de Kroon
aan den Gemeenteraad ~~toestemming~~ zal
verleenen zooals ad II werd besproken;
~~Het~~ in dit verband wordt herinnerd aan
het ontwerp wijziging Vleeschkeuringswet,
dat eventueel deze geheele materie aan de
Warenwet zal onttrekken.

Teneinde veel, misschien overbodigen
arbeid te voorkomen, geeft de sub-commissie
~~belooft~~ in overweging, dat de Commissie
aan het Gemeentebestuur zal adviseeren,
om zich ~~met~~ met een gemotiveerd verzoek
tot de Kroon te wenden, teneinde te
vernemen of deze bereid zal zijn om een
toestemming als bovenbedoeld ex art. 15 lid 3
der Warenwet 1919 (S. 581) aan den Gemeenteraad
van Amsterdam te verleenen. Hierbij wordt
uitgegaan van de vooronderstelling, dat de Gemeenteraad
zich met het principe van centrale slachterij en controle keuring [?] vereenigt. Het document is een werkversie van een ambtelijk of politiek advies. De tekst getuigt van een juridische afweging tussen lokale regelzucht (de A.P.V.) en de noodzaak tot aansluiting bij landelijke wetgeving.

Belangrijkste punten in de tekst:
* Inperking: De commissie adviseert de voorgestelde regels te beperken tot pluimvee en konijnen, omdat de overlast van wildslacht in Amsterdam te verwaarlozen is.
* Juridische onzekerheid: Men twijfelt of de voorgestelde lokale regels wel rechtsgeldig zijn. Er wordt gewacht op duidelijkheid over de 'Kroon' (de landelijke overheid) en een aanstaande wijziging in de Vleeschkeuringswet die de bevoegdheden zou kunnen verschuiven naar de Warenwet.
* Procedure: Om dubbel werk te voorkomen, wordt geadviseerd eerst informeel te polsen bij de landelijke overheid (de Kroon) of Amsterdam wel toestemming krijgt voor deze specifieke lokale afwijking op basis van de Warenwet 1919. In de vroege 20e eeuw vond in Nederland een professionalisering en centralisering plaats van de voedselveiligheid. De Warenwet van 1919 was hierin een mijlpaal. Gemeenten als Amsterdam hadden vaak eigen keuringsdiensten en verordeningen (A.P.V.), maar raakten steeds vaker in conflict met de nieuwe landelijke kaders.

Dit document illustreert de frictie tussen de wens van de stad Amsterdam om de hygiëne rondom pluimvee- en konijnenslacht (die door toenemende consumptie een probleem werd) te reguleren, en de wettelijke beperkingen die de nationale overheid oplegde. De verwijzing naar "centrale slachterij" duidt op de trend om het slachten te concentreren in gecontroleerde omgevingen in plaats van achtertuinen of kleine winkels in de binnenstad.