Getypte pagina (mogelijk een doorslag of kopie van een reglement). -2-

Hij zorgt verder dat ramen, hijschdeuren en hijsch-
luiken worden gesloten en gesloten gehouden tijdens
een eventueelen luchtaanval.
10.ᵉ Voor het overige hebben de pakhuishuurders zich,
wat de luchtbescherming betreft, te gedragen naar de
aanwijzingen van het wijkhoofd der Luchtbescherming. De tekst is een fragment van een groter geheel, waarschijnlijk een huurovereenkomst of een algemeen politiereglement voor pakhuizen tijdens de oorlogsjaren. Het fragment bevat twee specifieke instructies:
1. Verduistering en veiligheid: Het afsluiten van alle openingen (ramen en hijsluiken) om te voorkomen dat licht ontsnapt (in het kader van de verduisteringsplicht) en om schade door luchtdruk of brandbommen bij een aanval te beperken.
2. Gezag: Het vastleggen van de hiërarchie, waarbij de huurder verplicht is de instructies van het 'wijkhoofd der Luchtbescherming' op te volgen.

De spelling ("hijschdeuren", "eventueelen") is kenmerkend voor de vroege 20e eeuw (spelling-Marchant). Het nummer "10e" geeft aan dat dit het tiende artikel of punt in de lijst met voorschriften is. Tijdens de Tweede Wereldoorlog was de Luchtbeschermingsdienst (LBD) in Nederland uiterst actief. Deze organisatie was verantwoordelijk voor het instrueren van burgers en bedrijven over hoe te handelen bij luchtalarm. In havensteden of steden met veel pakhuizen (zoals Amsterdam of Rotterdam) waren specifieke regels van kracht.

Het openstaan van hijsluiken was een risico; niet alleen kon er licht door naar buiten schijnen (wat navigatie voor vijandelijke bommenwerpers vergemakkelijkte), maar het maakte de gebouwen ook kwetsbaarder voor brand door inslag van brandbommen. Het "wijkhoofd" was een lokale functionaris van de LBD die toezag op de naleving van deze regels in zijn specifieke wijk.