Getypte brief (doorslag of archiefkopie). 19 juli 1940. "De Directeur" (vermoedelijk van een provinciaal of regionaal bureau belast met de distributie of handel). [Handgeschreven:] In Bloem

[Handgeschreven:] Verzonden 19/7

den Heer Directeur der Nederlandsche
Groenten- en Fruitcentrale,
Laan Copes van Cattenburgh 62,
's-Gravenhage.

2B/57/2 M      2          19 Juli 1940.

In bylage dezes heb ik de eer U een aanvraagformulier voor een erkenning als kleinhandelaar in groenten en fruit ten name van P.Vrees, benevens een afschrift van een daarop betrekking hebbend rapport van den contrôleur Felthuis van myn dienst, te doen toekomen. Volgens deze gegevens kan adressant myns inziens niet voor een erkenning, ook niet voor een tydelyke, in aanmerking komen.

De Directeur, De kern van dit document is een formeel negatief advies betreffende een vestigingsvergunning of beroepserkenning. De directeur van de verzendende instantie stuurt een dossier door naar de landelijke Groenten- en Fruitcentrale over een zekere P. Vrees. Op basis van een rapport van controleur Felthuis concludeert de directeur dat de aanvrager niet voldoet aan de eisen. De bewoording "niet voor een erkenning, ook niet voor een tydelyke" onderstreept de onverbiddelijkheid van het besluit. Het taalgebruik is ambtelijk en archaïsch (bijv. "In bylage dezes", "myn", "tydelyke"). De brief is geschreven in juli 1940, kort na de Nederlandse capitulatie. In deze periode werd de Nederlandse economie in sneltreinvaart omgevormd tot een strak geleide distributie-economie onder toezicht van de Duitse bezetter. De Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale (NGF) was een publiekrechtelijk bedrijfslichaam dat de markt reguleerde. Om te mogen handelen in schaarse goederen zoals groenten en fruit, had men een officiële erkenning nodig. De autoriteiten hanteerden strikte criteria (zoals vakbekwaamheid en kredietwaardigheid, maar later ook politieke betrouwbaarheid) om het aantal handelaren te beperken en de controle op de voedselketen te maximaliseren. Voor de heer P. Vrees betekende deze afwijzing waarschijnlijk dat hij zijn nering niet legaal kon voortzetten. M. Bevat P. Vrees