Getypte ambtelijke verordening of besluitenlijst (pagina 2). -2-

1. de Gemeente blijft als intermediair optreden tusschen de Duitsche Overheid en de burgerij;
2. met betrekking tot de financieele regeling der requisitie wordt uitgegaan van de gedachte, dat hotelhouders, garagehouders, leveranciers en anderen de naar billijkheid te vorderen vergoeding c.q. de geleden schade, terugvorderen van het Duitsche legeronderdeel, ten laste waarvan deze vorderingen c.q. schaderekeningen komen;
3. de particulieren zullen bij den Stadsingenieur hun vorderingen c.q. schaderekeningen ter zake, gericht aan het betreffende legeronderdeel van de Duitsche weermacht, in drievoud kunnen indienen; de Stadsingenieur zal ter controleering van de juistheid aan den accountantsdienst van de afdeeling Financiën en, voor zooveel noodig, aan den Centralen Dienst voor de Levensmiddelenvoorziening, deze vorderingen ter behandeling doorgeven;
4. de ingediende vorderingen c.q. schaderekeningen zullen door bemiddeling van den Stadsingenieur aan het desbetreffende Duitsche legeronderdeel worden doorgegeven, ter verkrijging van een accordverklaring;
5. op daartoe strekkend verzoek kan de Gemeente voorschotten op de vorderingen c.q. schaderekeningen geven. Bij het inwilligen van verzoeken, welke daartoe bij den Stadsingenieur worden ingediend, zal deze het standpunt innemen, dat een redelijk deel van de te vorderen bedragen als voorschot wordt verstrekt. Bij leveringen zal in het algemeen een percentage van 80 der vordering kunnen worden aangehouden en bij vorderingen betreffende inkwartiering en voeding, een bedrag, dat iets lager ligt dan vermoedelijk de leden der Duitsche weermacht in de verschillende hotels volgens hun klasse zullen betalen. De betaling van voorschotten zal dienen te geschieden door den Gemeenteontvanger;
6. ten aanzien van beschadigingen aan perceelen, woningen, auto's, autobussen, enz. dient het standpunt te worden ingenomen, dat een regeling eerst getroffen zal worden, nadat het betreffende perceel, de woning, de auto, enz. weder ter beschikking van den eigenaar is gesteld;
7. na vaststelling van de kosten, welke eventueel toch nog ten laste van de Gemeente komen, de vraag onder oogen te zien, in hoeverre bepaalde lasten op het Rijk kunnen worden overgedragen. * Procedure: Het document beschrijft een strikte bureaucratische weg voor burgers om geld te krijgen voor diensten of goederen die door de Duitse bezetter zijn opgeëist (requisitie). De gemeente fungeert hierbij als buffer en administratief verwerker.
8. Rollen: De 'Stadsingenieur' speelt een centrale rol als loket, terwijl de accountantsdienst en de 'Centralen Dienst voor de Levensmiddelenvoorziening' de inhoudelijke controle doen.
9. Financiering: Opvallend is dat de gemeente bereid is voorschotten te verlenen (vaak tot 80%) voordat de Duitsers daadwerkelijk hebben betaald, om de lokale economie (hotelhouders, leveranciers) liquide te houden.
10. Schadeafhandeling: Voor fysieke schade aan eigendommen (huizen, voertuigen) geldt een wachttermijn: er wordt pas een regeling getroffen als de eigenaar het object weer terug heeft.
11. Verschuiving van lasten: Punt 7 toont de intentie van de gemeente om de uiteindelijke kosten zoveel mogelijk door te schuiven naar de rijksoverheid. Tijdens de Duitse bezetting van Nederland werden op grote schaal goederen, gebouwen en voertuigen gevorderd voor de Wehrmacht. Dit leidde tot grote financiële onzekerheid bij lokale ondernemers. Gemeentes stelden protocollen zoals deze op om de chaos te beheersen en te voorkomen dat individuele burgers direct met de bezetter moesten onderhandelen, wat vaak nadelig uitpakte. De archaïsche spelling en de formele toon zijn typerend voor de Nederlandse administratie in de jaren '40. De genoemde "Centralen Dienst voor de Levensmiddelenvoorziening" was een cruciaal orgaan in de distributie-economie van de oorlogstijd.