Doorslag (carbonkopie) van een ambtelijke brief. 30 oktober 1940. De Directeur (van een niet nader genoemde dienst, mogelijk een regionale keuringsdienst of distributiebureau). De Directie van de Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale (NGF), Den Haag. [Handgeschreven, rechtsboven:] M. Müller
[Handgeschreven, diagonaal linksboven:] verzonden 30/10

VP/HG.
de Directie van de Nederlandsche
Groenten- en Fruitcentrale,
Laan Copes van Cattenburgh 62,
's-Gravenhage.

10/44/1 M. 1 30 October 1940.

In bijlage dezes heb ik de eer U een nota te doen toekomen wegens door mijn dienst gemaakte onkosten voor vervaardiging van een stencil in ± 10.000 exemplaren voor vervoersbewijzen voor appelen. In overleg met ambtenaren van Uw Centrale zijn de bedoelde vervoers-bewijzen voorloopig door mijn dienst gemaakt, omdat de Uwerzijds te verstrekken bonboeken nog niet gereed zijn.

De Directeur, De brief betreft een zakelijke mededeling over de gemaakte onkosten voor het drukken (stencilen) van 10.000 tijdelijke vervoersbewijzen voor appelen. De afzender verzoekt om vergoeding van deze kosten aan de Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale.

Opvallend is de reden voor deze noodgreep: de officiële "bonboeken" die de Centrale had moeten leveren, waren nog niet gereed. Dit wijst op een logistieke tekortkoming of een overgangsfase in de administratie van het transport van levensmiddelen. Het grote aantal (10.000 exemplaren) duidt op een aanzienlijke omvang van de appeloogst of de noodzaak tot strikte controle op elke transportbeweging. Het document dateert van oktober 1940, enkele maanden na het begin van de Duitse bezetting van Nederland. In deze periode werd de Nederlandse economie en voedselvoorziening in hoog tempo onder centraal toezicht gesteld (de zogenaamde distributie-economie).

De Nederlandsche Groenten- en Fruitcentrale (NGF) speelde hierin een cruciale rol als onderdeel van de door de bezetter gecontroleerde organisaties. De centrale moest toezien op de productie, prijsvorming en distributie van groenten en fruit om de voedselvoorziening (en de export naar Duitsland) te reguleren. Het gebruik van "vervoersbewijzen" en "bonboeken" was essentieel om de zwarte handel tegen te gaan en ervoor te zorgen dat goederen via de officiële kanalen bij de veilingen en distributeurs terechtkwamen. Dit document illustreert de bureaucratische realiteit en de improvisatie die nodig was bij de opstart van dit streng gereguleerde systeem in het eerste oorlogsjaar.