Ambtelijke notitie/memo op een voorgedrukt formulier ("Bijblad"). [Ingevuld kader linksboven]
BIJBLAD VAN:
M. No. 11/5/1 1940
DOORGEZONDEN: 5/2-'40.

[Hoofdtekst]
Door mij telephonisch met
Hr Hendriks Arbeidsbeurs besproken.
Hij verklaarde, dat Dir. geen prijs stelt op
handhaving ongunstig rapport van
Noordhoorn; de brutaliteit vond plaats
in April 1931! De zaak is, dat bij een
ontslag besluit wordt over plaatsing
op een z.g. voorkeurslijst. Dat is
t.a.v. Noordhoorn ^voor hem^ ongunstig beslist. Ik
verzocht om dit te veranderen.
De heer H. kon niets toezeggen, maar
hij zal dit verzoek aan den Chef
de Tiger voorleggen. 19/II '40 wp.

[Aantekening midden rechts]
Gezien, opb. JE

[Onderaan]
Ook door mij heden nog telefonisch bij Heer Hendriks aangedrongen op plaatsing op voorkeurslijst. S Het document betreft een verzoek tot herziening van een administratieve beslissing aangaande een persoon genaamd Noordhoorn. Na een ontslag is Noordhoorn niet op de zogenaamde "voorkeurslijst" geplaatst, wat zijn kansen op nieuwe arbeid via de Arbeidsbeurs aanzienlijk verkleint. De reden voor deze uitsluiting is een ongunstig rapport wegens "brutaliteit" (onbeleefdheid of insubordinatie) uit april 1931.

De schrijver van de notitie voert aan dat dit incident inmiddels negen jaar oud is (benadrukt door een uitroepteken) en dat de directeur ("Dir.") er waarschijnlijk niet aan hecht dit rapport te handhaven. Er is sprake van actieve bemiddeling: zowel de opsteller van de memo als een tweede persoon (ondertekend met 'S') hebben telefonisch contact gezocht met de heer Hendriks van de Arbeidsbeurs om de status van Noordhoorn te verbeteren. De zaak zou worden voorgelegd aan een hogere chef, genaamd "De Tiger" (of mogelijk "De Tijger"). Dit document stamt uit februari 1940, de periode van de 'Mobilisatie' in Nederland, net voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in eigen land. In deze tijd was de arbeidsmarkt streng gereguleerd. De "Arbeidsbeurs" speelde een centrale rol in de werkverschaffing.

Een aantekening van "brutaliteit" in een officieel rapport werd in de toenmalige hiërarchische maatschappij zeer hoog opgenomen en kon een werknemer jarenlang achtervolgen. Het document biedt een inkijkje in de wijze waarop ambtenaren of bemiddelaars achter de schermen trachtten om starre regels en oude dossiers te omzeilen om een individu weer aan het werk te helpen. De term "voorkeurslijst" wijst op een systeem waarbij ontslagen personeel met een goed dossier voorrang kreeg bij nieuwe vacatures; het ontbreken daarop was een effectieve uitsluiting van de gereguleerde arbeidsmarkt. M. No