Memorandum (handgeschreven zakelijk bericht op briefpapier) 27 oktober 1940 (gebaseerd op de administratieve stempel). L. Groen (Leon Groen), Horlogerie - Engros (groothandel in horloges). [Gedrukte koptekst]
MEMORANDUM
VAN
L. GROEN — AMSTERDAM (O.)
HORLOGERIE - ENGROS
Van Musschenbroekstraat 2 b/h W. P. station
Telefoon 54068
Aan
Amsterdam-O., .............................. 193....

[Stempel en handgeschreven codes]
Nº 27/10/2 M. 1940 22/I

[Handgeschreven notitie rechtsboven]
m. i. Gies

[Handgeschreven brieftekst]
WelE Heer
Hierbij stuur ik u het vereischte
briefje van den Docter
Na beleefde groete
L. Groen De tekst is een beknopt, formeel begeleidend schrijven. Leon Groen stuurt een gevraagde medische verklaring ("het vereischte briefje van den Docter") naar de geadresseerde. De toon is zakelijk en beleefd, wat gebruikelijk was voor correspondentie tussen zakenlieden of tussen een burger en een instantie in die tijd.

De paarse stempel "Nº 27/10/2 M. 1940 22/I" duidt op een strakke dossierregistratie, mogelijk van de ontvangende partij. De handgeschreven notitie "m. i. Gies" boven de aanhef wijst erop dat het document bestemd was voor (of behandeld werd door) de heer Gies. Dit memorandum dateert van oktober 1940, enkele maanden na de start van de Duitse bezetting van Nederland. De afzender, Leon Groen (1888-1944), was een joodse horlogehandelaar in Amsterdam. Hij was een bekende van de kring rond de familie Frank en hun helpers.

De notitie "m. i. Gies" verwijst vrijwel zeker naar Jan Gies, de echtgenoot van Miep Gies en een van de helpers van de onderduikers in het Achterhuis. Jan Gies werkte bij de Amsterdamse Gemeentelijke Dienst voor Maatschappelijk Hulpbetoon. Een "briefje van de dokter" was in deze periode vaak cruciaal voor het verkrijgen van sociale steun, ontheffingen van werk of andere administratieve regelingen die onder de bezetting steeds complexer en urgenter werden voor de joodse bevolking. Leon Groen zelf werd in 1944 opgepakt en is vermoord in Auschwitz; dit document getuigt van de contacten en administratieve rompslomp in de jaren voorafgaand aan zijn deportatie. L. Groen