18 juli 1940. De Directeur (van de Gemeentelijke Markthallen, Amsterdam). Den Heer A. Bloemist, Weesperstraat 26 I, Amsterdam-Centrum. [Getypte tekst]
extra (handgeschreven bovenaan)

den Heer A.Bloemist,
Weesperstraat 26 I,
Amsterdam-Centrum.
Wyk 10.

27/39/12 M
18 Juli 1940.

Hiermede verzoek ik U op Vrijdag 19 Juli a.s. te 11
uur v.m. te mijnen kantore, Jan van Galenstraat 14, te komen.

De Directeur,

[Handgeschreven tekst midden]
Straf van A. Bloemist kan, zonder meer,
zonder verder rapport, direct worden kwijtgescholden,
zoodra A. Bloemist zich meldt.
[Handtekening/Paraaf]

[Handgeschreven tekst linksonder]
Ter kennisneming
afz. [handtekening] 22-7-40
Ter [?] de heer
Lindenpach
afd. Bevolking [?]
[Paraaf]

[Handgeschreven tekst rechtsonder]
Vrij
Müller 22/7 '40
O 22/7 '40 Dit document is een officiële sommatie aan de heer A. Bloemist om te verschijnen op het kantoor van de directeur van de Amsterdamse Centrale Markthallen. De brief is gedateerd op 18 juli 1940, kort na het begin van de Duitse bezetting.

De kern van het document ligt in de handgeschreven notitie in het midden. Hieruit blijkt dat er een "straf" (waarschijnlijk een boete of disciplinaire maatregel) openstond tegen Bloemist. De directeur geeft echter aan dat deze straf "zonder meer" en "zonder verder rapport" kan worden kwijtgescholden, op voorwaarde dat de betrokkene zich persoonlijk meldt. Dit suggereert een informele afhandeling van een officieel geschil. De verschillende aantekeningen en data (22 juli) onderaan de brief tonen de administratieve route die het document heeft afgelegd binnen de gemeentelijke diensten ter verwerking van deze kwijtschelding. De historische context is gelaagd:
1. Locatie: De Jan van Galenstraat 14 was het administratieve hart van de Centrale Markthallen in Amsterdam. Overtredingen van het marktreglement vielen onder de jurisdictie van de directeur aldaar.
2. De geadresseerde: De Weesperstraat 26 bevond zich in het hart van de Amsterdamse Jodenbuurt. Archiefonderzoek wijst uit dat Abraham Bloemist een Joodse marktkoopman was. In juli 1940 waren de anti-Joodse maatregelen van de bezetter nog in een beginstadium, maar de druk op Joodse ondernemers nam al snel toe.
3. Betekenis: De bereidheid van de directeur om de straf direct kwijt te schelden bij verschijning kan duiden op een vorm van coulance of een pragmatische oplossing voor een klein vergrijp in een roerige periode. Het document is een treffend voorbeeld van hoe de dagelijkse ambtelijke bureaucratie doorging terwijl de politieke realiteit in Nederland drastisch veranderde. A. Bloemist