Getypte brief (waarschijnlijk een doorslag of kopie van een slotfragment). 13 maart 1940 (afgeleid van "13 Maart x40"). Ondertekend door "De Directeur" (naam niet vermeld). 1 13 Maart x40
37/29/2 den Heer Directeur van den
Gemeentelijken Dienst van Haven- en Markt-
Den Haag. wezen,

"statiegeld" der veilingen); op dergelijke kisten verdient
de exploitant derhalve 2 cents voor zijn bemoeiënis.
Aangezien ik een centrale-emballageregeling een
groot belang voor de markt acht, worden ook mijnerzijds ver-
dere maatregelen, die hiertoe bevorderlijk kunnen zijn, over-
wogen. Ik zal het op prijs stellen te mogen vernemen wat er
bij U op dit gebied bestaat en welke de financieele regeling
daarvan ten Uwent is.

                                 De Directeur, *   **Onderwerp:** De brief gaat over de invoering of verbetering van een **centrale emballageregeling** (beheer van retourverpakkingen zoals kisten) voor markten.

• Kernpunten:
  • Er wordt gesproken over "statiegeld" op veilingkisten.
  • De exploitant krijgt een vergoeding van 2 cent per kist voor de administratieve afhandeling ("bemoeiënis").
  • De afzender overweegt verdere maatregelen en vraagt de Haagse directeur naar de bestaande lokale werkwijze en financiële regels ("ten Uwent").
• Stijl: Formeel-ambtelijke correspondentie. Opvallend is het gebruik van de toenmalige spelling (zoals "financieele" en "Gemeentelijken"). * Historische context: De datum 13 maart 1940 valt in de periode van de mobilisatie, vlak voor de Duitse inval in Nederland (mei 1940). De administratie van markten en veilingen ging in deze periode nog op de normale voet door.
• Economische context: Efficiënt emballagebeheer was cruciaal voor de handel in groenten, fruit en andere marktgoederen. Het standaardiseren van statiegeld en vergoedingen tussen verschillende gemeentelijke diensten was een stap richting verdere professionalisering en centralisering van de marktlogistiek.
• Bestuurlijke context: Dit document getuigt van de uitwisseling van expertise en regelgeving tussen Nederlandse overheidsinstanties (in dit geval gericht aan Den Haag) om tot een uniform marktbeleid te komen.