Handgeschreven memo of notitie. Verkoopen aardbeien op
Zondag in pakhuis Waterlooplein
—
kan worden tegengegaan door
a. Grossiers die ook hier gevestigd
zijn in uitzicht stellen niet meer
toegelaten tot C.M. (vernieuwing
contract)
b. Venters die koopen, namen laten
opnemen en schorsen van
toegang tot Centrale Markt.
c. Clandestiene venters laten
verbaliseeren. Dit document bevat een beknopt plan van aanpak om de ongewenste verkoop van aardbeien op zondag in de pakhuizen rondom het Waterlooplein te bestrijden. De tekst is zakelijk en autoritair van toon. Er worden drie specifieke repressieve maatregelen voorgesteld:

1. Druk op grossiers: Groothandelaren die zowel op het Waterlooplein als op de Centrale Markt (C.M.) actief zijn, worden onder druk gezet. Het dreigen met het niet verlengen van hun standplaatscontract op de Centrale Markt dient als een krachtig dwangmiddel.
2. Sancties voor kopers: Venters die op zondag aardbeien inkopen, worden geregistreerd. Hun straf is een tijdelijke schorsing (ontzegging van de toegang) van de Centrale Markt, wat hun reguliere bedrijfsvoering direct raakt.
3. Directe handhaving: Voor de 'clandestiene' (niet-geregistreerde of illegale) venters rest de standaard juridische weg: het opmaken van een proces-verbaal (verbaliseren). De context van dit document is de strenge regulering van de handel en de handhaving van de zondagsrust in Amsterdam in de 20e eeuw. Het Waterlooplein was van oudsher een plek van levendige handel, die echter vaak botste met de gemeentelijke regels. De Centrale Markt aan de Jan van Galenstraat fungeerde als het streng gereguleerde hart van de Amsterdamse voedselvoorziening. Door de toegang tot deze centrale hub te koppelen aan het gedrag van handelaren op andere plekken (zoals het Waterlooplein), probeerde de marktautoriteit de grip op de gehele handelsketen te vergroten en de 'wildgroei' van de zondagshandel in bederfelijke waar zoals aardbeien in te dammen.