Zakelijke brief (doorslag/kopie). 12 juli 1940. Veilingsvereeniging "Kesteren en Omstreken". 12 Juli 1940.

Mynheer,

U en nog 6 andere Amsterdamsche afnemers hebben wy niet het door hun gereclameerde fust uit kunnen betalen.
Vermoedelyk is dat wel hier. Er is n.l. ingeleverd
dd. 10 dezer door hr. Timmermans 1419 PB f 425,70 en
" 11 " " Fa VdWilt&Prinsen 7 HB + 777 " " 235,90,
zonder dat is opgegeven voor welke klanten werd ingeleverd.
Wy raden u aan om te reclameeren by den expediteur, met wien u meegaf en, als dat niet omgaand helpt, u te beklagen by den Directeur van het Marktwezen, ten uwent.
Eenigen uwer hebben dientengevolge niet volledig af kunnen rekenen en wy hebben ons daarom ons ook by genoemde autoriteit beklaagd over deze storende manier, waarop de goed bedoelde rationalisatie wordt uitgevoerd.

Met de meeste hoogachting,

VEILINGSVEREENIGING
"KESTEREN en OMSTREKEN" In deze brief stelt de Veilingvereniging "Kesteren en Omstreken" een klant in Amsterdam op de hoogte van een probleem met de uitbetaling van statiegeld voor leeggoed (fust). De kern van het probleem is dat er op 10 en 11 juli grote partijen fust zijn ingeleverd door transporteurs (hr. Timmermans en Fa. Van der Wilt & Prinsen) ter waarde van respectievelijk f 425,70 en f 235,90, maar dat er niet is gespecificeerd voor welke specifieke klanten dit was.

Hierdoor kunnen zeven Amsterdamse afnemers niet worden uitbetaald. De veiling adviseert de klant om een klacht in te dienen bij de betreffende expediteur en eventueel bij de Directeur van het Marktwezen in Amsterdam. De toon van de brief is gefrustreerd richting de overheid of de controlerende instanties; de afzender beklaagt zich over de "storende manier" waarop de "rationalisatie" van het handelssysteem wordt uitgevoerd. De brief is gedateerd op 12 juli 1940, slechts twee maanden na de Duitse inval in Nederland. Tijdens de bezetting werd de Nederlandse economie al snel onderworpen aan strikte regelgeving en centralisatie, vaak aangeduid als "rationalisatie". Dit hield in dat de handel in landbouwproducten en de logistiek eromheen (zoals het Marktwezen) strakker werd gereguleerd om de distributie (en vaak ook de afvoer naar Duitsland) te beheersen.

De "rationalisatie" waar de brief over spreekt, leidde blijkbaar tot administratieve chaos tussen de veilingen in de Betuwe (zoals Kesteren) en de grote afnemers in de steden. De felle kritiek op de uitvoering van deze maatregelen laat zien dat de nieuwe bureaucratische processen direct na de inval voor aanzienlijke praktische problemen zorgden in de dagelijkse handel.