Getypte administratieve instructies/reglementen met betrekking tot ziekteverzuimregistratie. 4.

1. Zon- en feestdagen en andere vrije dagen, waarop krachtens de geldende dienstregeling of met toestemming van Burgemeester en Wethouders geen verplichting tot werken zou hebben bestaan, mogen niet als verzuimsdagen worden meegeteld.

2. Dagen, waarop krachtens de geldende dienstregeling of met toestemming van Burgemeester en Wethouders slechts gedurende den halven dag verplichting tot werken zou hebben bestaan, worden bij de vaststelling van den verloren arbeidstijd als halve dagen gerekend (bijv. de Zaterdagen bij het personeel met een vrijen Zaterdagmiddag).

3. Indien het ziektegeval aanving, resp. eindigde na de middagpauze, dan telt deze dag van aanvang resp. einde als een halve dag ziekteverzuim). Gedeelten van een dag van minder dan een halven arbeidstijd worden verwaarloosd.

4. Bij dienst in roosterverband worde bij de vaststelling van den verloren arbeidstijd nauwkeurig gelet op het juiste tijdstip van aanvang, resp. einde van het verzuim (dus niet slechts 1 arbeidstijd als verloren opgegeven, als het er in werkelijkheid 1 1/2 of 2 waren).

5. Men hoede zich voor abuizen als het verwaarloozen van een volle maand arbeidsverzuim in gevallen van wat langeren duur. Dus niet in geval van verzuim van 12 Januari t/m 29 Maart opgeven den verzuimden tijd tusschen 12 Februari tot en met 29 Maart noch dien tusschen 12 Maart tot en met 29 Maart, maar uitsluitend wat goed berekend is voor het tijdvak van 12 Januari t/m 29 Maart.
   Dit soort abuizen werd voorheen zeer vaak gemaakt!
   Men bedenke, dat nadere informaties over vermeende abuizen zeer veel tijd kosten.

6. Voor personeel zonder volledige dagtaak (in gedeeltelijken dienst - zie ook de punten 24, 26 en 27) geldt het gedeelte van een werkdag, gedurende welke verplichting tot arbeid in Gemeentedienst bestaat, als een vollen werkdag. Van een persoon, die dagelijks voor 1/2 dag in Gemeentedienst werk pleegt te verrichten, wordt bij afwezigheid wegens ziekte elke dag afwezigheid als een verloren arbeidsdag geteld. Afwezigheid gedurende één werkweek wordt geteld als een werkweek (dus voor 5 1/2, resp. 6 dagen, al naar gelang betrokkene al dan niet beschouwd wordt in het genot te zijn van een vrijen Zaterdagmiddag).

7. Bij eventueele moeilijkheden bij het bepalen van den verloren arbeidstijd wende men zich om advies tot de Afd. Arbeidszaken ter Secretarie.

Algemeene bepaling.

1. Indien achteraf blijkt, dat t.g.v. eenige omstandigheid een ziektegeval niet werd opgegeven, dan doet de betrokken tak van dienst daarvan schriftelijk mededeeling aan het Med. Stat. Bureau van den G.G.D. met een volledige opgave van alle tot dusverre in den loop van het jaar voorgekomen ziektegevallen van deze persoon onder vermelding der data van begin en einde, terwijl van het ontbrekende ziektegeval alle gegevens volledig worden meegedeeld. De nummervolgorde (zie punt 31) wordt dan gecorrigeerd. * Administratieve Precisie: De nadruk ligt op een uiterst nauwkeurige berekening van verloren arbeidstijd, tot op de halve dag of het specifieke roosteruur nauwkeurig. Dit duidt op een streng gecontroleerd bureaucratisch systeem.
2. Efficiëntie: Punt 57 waarschuwt expliciet voor 'abuizen' (fouten) die in het verleden veel extra werk (tijd) kostten. De toon is vermanend.
3. Rechtspositie: Er wordt onderscheid gemaakt tussen voltijd- en deeltijdpersoneel (punt 58), waarbij voor deeltijdmedewerkers specifieke telregels gelden om hun ziekteverzuim gelijk te schakelen aan een volledige werkweek.
4. Organisatiestructuur: Het document benoemt diverse entiteiten: de Gemeentedienst, de Secretarie (Afdeling Arbeidszaken) en de G.G.D. (Medisch Statistisch Bureau). De G.G.D. lijkt hier een centrale rol te spelen in de dataverzameling voor ziektestatistieken. Dit document stamt uit een periode waarin de administratie van gemeentepersoneel in Nederland sterk werd geformaliseerd (vermoedelijk eerste helft 20e eeuw, gezien de spelling vóór de hervorming van 1947, zoals 'abuizen', 'den halven dag' en 'Algemeene'). Het maakt deel uit van een groter geheel van voorschriften voor ambtenaren. In deze tijd was de nauwkeurige registratie van ziekteverzuim niet alleen van belang voor de loonuitbetaling, maar ook voor de opbouw van medische statistieken door de G.G.D., wat destijds een moderne methode was om de volksgezondheid en arbeidsomstandigheden in kaart te brengen. De vermaning in punt 57 suggereert dat de overgang naar deze strakke registratie in de praktijk gepaard ging met menselijke fouten.