Doorslag (carbonkopie) van een getypte zakelijke brief. 11 december 1940. De Directeur (vermoedelijk van de Centrale Markthallen in Amsterdam, gezien de inhoud). [Handgeschreven aantekening bovenaan:] Verzonden 12/12 [?]

[Rechtsboven:]
VB/HG.

[Adresblok:]
Di Battista Lettig Succ.
T R I E S T E .
(Italië)

[Kenmerk en Datum:]
37/160/5 M. 11 December 1940.

[Inhoud:]
Antwortlich Ihres Schreibens vom 29. Oktober 1940, bedaure
ich Ihnen über die Firma J.van Dijk, Kinkerstraat 369, Amsterdam,
keine Auskünfte erteilen zu können. Diese Firma treibt keine
Geschäfte auf der Zentralen Markt und ist auch im übrigen hier
nicht bekannt.

[Ondertekening:]
Der Direktor, * Inhoud: De brief is een reactie op een informatieverzoek van een Italiaanse firma (uit Triëst) van 29 oktober 1940. De schrijver laat weten geen inlichtingen te kunnen verstrekken over de firma J. van Dijk, gevestigd aan de Kinkerstraat 369 in Amsterdam. De reden hiervoor is dat dit bedrijf geen zaken doet op de "Zentralen Markt" (de Centrale Markthallen) en daar verder onbekend is.
* Taalgebruik: Hoewel de brief in het Duits is gesteld (de officiële taal voor veel administratie tijdens de bezetting), zijn er duidelijke sporen van de Nederlandse herkomst: de landnaam tussen haakjes is in het Nederlands gespeld ("Italië" in plaats van "Italien") en de handgeschreven notitie "Verzonden" is Nederlands.
* Vorm: Het betreft een formeel, ambtelijk schrijven. De afkortingen "VB/HG" verwijzen waarschijnlijk naar de opsteller en de typist van de brief. Dit document stamt uit de eerste winter van de Duitse bezetting van Nederland (december 1940). Het illustreert de voortzetting van internationale handelscontacten binnen de as-mogendheden (Duitsland-bezet gebied en Italië). De Centrale Markthallen in Amsterdam waren een cruciaal knooppunt voor de voedselvoorziening en handel.

Het feit dat een Italiaans bedrijf navraag doet naar een Amsterdamse handelaar wijst op pogingen om handelsrelaties aan te gaan of kredietwaardigheid te controleren. De Kinkerstraat 369, het adres van de genoemde J. van Dijk, bevond zich in een drukke winkelbuurt, maar blijkbaar was deze specifieke handelaar niet actief op de grote groothandelsmarkt. De overschakeling naar het Duits als voertaal in de correspondentie was in deze periode verplicht of minstens sterk aangemoedigd bij communicatie met het buitenland of officiële instanties. J. van Dijk