31 januari 1939 (met vermeldingen van 28 en 30 januari). (Bovenaan in potlood toegevoegd:)
W. Vis heeft van Hr. Directeur
een vermaning gehad
31/1 '39 [paraaf]

Hr Broene
Nº 10/13 / M. 1939 ½ (paarse stempel)
31/1 '39

De presentie staat van bloemgrossiers
is ingevuld voor presentvermeldingen
om den anderen dag. M.i. moet
dagelijks de presentie worden aangeteekend.

Bij het controleeren der presentiestaten
op maandag 30-1-1939 waren geen
presentvermeldingen aangeteekend voor
den 28sten Januari voor de bloemgrossiers.

Heemskerk was zeker present want die
betaalde op 28/1 '39 f 20.- met kwitantie
no 3094.

Op heden 31-1-1939 bleek dat achteraf
presentietekens waren ingevuld voor
het innemen van de plaats op 28-1-1939.

W. Vis heeft presentie geteekend op 28/1 '39.
Volgens zijn zeggen had hij zaterdag 28/1 '39 de
presentiestaat niet voor. M.i. heeft hij het vergeten.
Maandag 30/1 '39 moest de presentiestaat voor of na V.M.
naar Hr. Müller. Dinsdag 31/1 - heeft W. Vis de presentie
ingevuld.
31/1 '39
M.i. is de geheele zaak zoo fout als maar
mogelijk is.
[Handtekening/paraaf, mogelijk 'Vis']

(Onderaan rechts in rood potlood:)
opbergen Deze notitie betreft een interne klacht over nalatigheid bij de administratieve registratie van de aanwezigheid van bloemgrossiers (bloemenhandelaren). De kern van het probleem is dat de zogenaamde "presentiestaten" niet dagelijks worden bijgehouden, maar met tussenpozen van meerdere dagen, wat indruist tegen de voorschriften.

De rapporteur constateert dat op maandag 30 januari de registratie voor de voorafgaande zaterdag (28 januari) ontbrak. Dat er die dag wel degelijk handel werd gedreven, wordt bewezen aan de hand van een betalingsbewijs van een zekere Heemskerk. Op dinsdag 31 januari blijkt dat de betreffende ambtenaar, W. Vis, de gegevens met terugwerkende kracht alsnog heeft ingevuld. Vis voert als excuus aan dat hij de formulieren zaterdag niet bij de hand had, maar de schrijver van de notitie kwalificeert dit als een ernstige fout ("zoo fout als maar mogelijk is"). De ernst wordt onderstreept door de aantekening in de marge dat Vis hiervoor een officiële vermaning van de directeur heeft gekregen. Het document dateert van kort voor de Tweede Wereldoorlog en geeft een inkijkje in de strikte bureaucratische cultuur van de Nederlandse markt- of veilingadministratie (waarschijnlijk in de regio Aalsmeer of het Westland, gezien de term "bloemgrossiers"). In een tijd waarin veel administratie nog handmatig verliep, was de integriteit van presentielijsten cruciaal voor het innen van staangelden en het toewijzen van locaties. De formele taal (zoals het gebruik van "M.i." voor mijns inziens en "V.M." voor voormiddag) en de fysieke kenmerken van het document (stempels en kleurpotlood-correcties) zijn typerend voor de vooroorlogse ambtenarij. De rode notitie "opbergen" geeft aan dat het incident hiermee was afgehandeld en het dossier kon worden gesloten.