Getypte ambtelijke brief/nota (pagina 5 van een langer schrijven). 25 april [jaartal onduidelijk, mogelijk 1929 of 1939]. De Directeur (vermoedelijk van de Dienst der Marktwezen of een gelieerde afdeling). 5
10/26/2
Amsterdam.

25 April 9
den Heer Wethouder voor de
Levensmiddelen

te maken, evenals van alle hare bevoegdheden. Niet-rechtmatig
lykt my: het gebruiken dier bevoegdheid tot het afdwingen van
een door de Wet niet afdwingbaar gestelde verbintenis.
Ik merk in dit verband nog op, dat, wanneer het bo-
venstaande niet wordt aanvaard, er myns inziens principieel
geen aanleiding bestaat om by het afgeven van ventvergunnin-
gen byvoorbeeld ook niet betaling te eischen van eventueele
vorderingen "uit anderen hoofde", die de Gemeente nog op den
debiteur zou kunnen doen gelden. Hiervoor zouden myns inziens
dan in de eerste plaats in aanmerking komen nog-niet-ver-
jaarde schulden aan marktgeld. Ook zou er dan principieel
geen aanleiding bestaan om byvoorbeeld ten aanzien van ver-
jaarde huurschulden der Centrale Markt een andere gedragslyn
te volgen. Deze schulden verjaren na 30 jaren; doch men zou,
na dien tyd, den toegang tot de markt kunnen weigeren aan wie
niet alsnog "vrywillig" betaalde. Zegt men, dat dit te lang
geleden is, omdat hier een verjaring eerst na 30 jaren op-
treedt, dan zou men moeten bepalen, gedurende hoeveel jaren
men nog wel tot betaling van verjaarde belastinggelden (vent-
geld en dergelyke) wil dwingen en na verloop van hoeveel ja-
ren niet meer. Men zy er zich dan van bewust, dat de Gemeen-
te dan als het ware een correctief op de Gemeentewet gaat ge-
ven, die uitdrukkelyk een termyn van drie jaren aangeeft.
Met het oog op de beteekenis van de hierboven be-
handelde materie, adviseer ik U omtrent een en ander het ad-
vies in te winnen van Uw ambtgenoot voor de Financiën.

De Directeur, * Kernboodschap: De auteur (de Directeur) uit zijn twijfels over de rechtmatigheid van een voorgesteld beleid waarbij de afgifte van vergunningen (met name ventvergunningen) afhankelijk wordt gemaakt van het betalen van openstaande schulden aan de gemeente.
* Juridische argumentatie:
* Er wordt gesteld dat het niet rechtmatig is om administratieve bevoegdheden in te zetten om betaling af te dwingen van schulden die wettelijk niet (meer) afdwingbaar zijn.
* Er wordt een vergelijking getrokken tussen huurschulden van de Centrale Markt (verjaringstermijn 30 jaar) en belastinggelden zoals ventgeld (verjaringstermijn 3 jaar volgens de Gemeentewet).
* De auteur waarschuwt dat de gemeente op de stoel van de wetgever gaat zitten ("een correctief op de Gemeentewet") als zij zelf gaat bepalen tot hoe ver in het verleden zij verjaarde schulden alsnog via een omweg (weigeren van een vergunning) wil innen.
* Advies: Vanwege de financiële en juridische implicaties adviseert de directeur om overleg te plegen met de Wethouder van Financiën. Dit document stamt uit het Amsterdam van het interbellum of de vroege jaren '30/'40 (gezien de vermelding van de 'Centrale Markt', die in 1934 in gebruik werd genomen). Het weerspiegelt de ambtelijke worsteling met de handhaving en inning van marktgelden en belastingen bij kleine ondernemers (venters). De discussie over 'gekoppelde besluitvorming' — waarbij een overheid een gunstige beschikking (vergunning) onthoudt om een ander doel (schuldeninning) te bereiken — is een klassiek bestuursrechtelijk thema. De tekst getuigt van een consciëntieuze ambtelijke houding ten aanzien van het legaliteitsbeginsel: de overheid mag haar macht niet zomaar voor andere doelen inzetten dan waarvoor die macht gegeven is. Marktwezen