Zakelijke brief / Betalingsherinnering (aanmaning). 12 april 1940. De Directeur (vermoedelijk van een gemeentelijke instelling, gelet op de wijkindeling en archiefkenmerken). Den Heer N. Groenteman, Waterlooplein 57 III, Amsterdam-Centrum (Wijk 2). [Handgeschreven rechtsboven:]
ter Hr. Broers
ter Hr. Müller

[Linksboven:]
VP/HG.

[Middenboven:]
66/2/2 M. [Handgeschreven:] Verzonden 12/4 - '40.

[Rechtsboven:]
12 April 1940.

[Rechtsmidden, geadresseerde:]
den Heer N. Groenteman,
Waterlooplein 57 III,
Amsterdam-Centrum.
Wijk 2.

[Inhoud:]
Hiermede breng ik mijn brief d.d. 2 Februari jl.
(No.66/2/1 M.) in herinnering. Ik verzoek U thans onverwijld
het verschuldigde bedrag van ƒ 21,67 te betalen, bij gebreke
waarvan andere maatregelen zullen worden overwogen.

[Rechtsonder:]
De Directeur, * Toon en taalgebruik: De brief is opgesteld in een dwingende, ambtelijke stijl ("onverwijld", "bij gebreke waarvan"). Het is een tweede herinnering (sommatie) voor een openstaand bedrag van 21,67 gulden.
* Administratieve context: De handgeschreven notities bovenin ("ter Hr. Broers/Müller") wijzen op interne routering binnen een organisatie. Het kenmerk "VP/HG" duidt op de initialen van de opsteller of de afdeling. De aanduiding "Wijk 2" was specifiek voor de administratieve indeling van Amsterdam in die tijd.
* Bedrag: 21,67 gulden was in 1940 een substantieel bedrag, vergelijkbaar met ongeveer 180 tot 200 euro aan koopkracht vandaag de dag. * Historisch moment: De brief is gedateerd op 12 april 1940, minder dan een maand voordat nazi-Duitsland Nederland binnenviel (10 mei 1940). Het toont aan dat de civiele administratie en invordering tot aan het uitbreken van de oorlog onverstoord doorgingen.
* Locatie en Personalia: De ontvanger, de heer N. Groenteman, woonde op het Waterlooplein 57 III. Dit adres lag in het hart van de Jodenbuurt van Amsterdam. Uit historisch onderzoek (o.a. Joods Monument) blijkt dat op dit adres Nathan Groenteman (geboren 1888) woonde.
* Lot van de geadresseerde: Nathan Groenteman is in juli 1943 vermoord in vernietigingskamp Sobibor. Documenten zoals deze, die op het eerste gezicht triviaal lijken (een openstaande rekening), krijgen een tragische lading wanneer ze worden gekoppeld aan de Holocaust; ze vormen vaak de laatste bureaucratische sporen van een alledaags leven voordat de vervolging intensiveerde. N. Groenteman