Brief/ambtelijke correspondentie. 6 mei (vermoedelijk 1940, gezien de markering "x 40"). De Directeur (van een gemeentelijke dienst in Amsterdam). De Wethouder voor de Levensmiddelen te Amsterdam. 1                6 Mei               x 40
72/27/3         den Heer Wethouder voor
Amsterdam.       dé Levensmiddelen.

Ik ben van meening, dat dit resultaat aantoont, dat de
mededeeling van de Venters- en Marktkoopliedenvereeniging "Ons
Belang", "dat des Zaterdags het clandestien venten zoo goed als
onbelemmerd plaats kan vinden, waarvan gretig gebruik wordt ge-
maakt" niet wordt bevestigd.
Ik geef U beleefd in overweging der adressante van het
gehouden onderzoek op de hoogte te doen stellen en haar te doen
berichten, dat, hoewel de toestand geenszins zoo ongunstig
blijkt te zijn, als zij meent, zooveel mogelijk maatregelen zullen
worden overwogen, teneinde de ventcontrôle te verbeteren.

                               De Directeur, In deze brief rapporteert een Amsterdamse directeur aan de Wethouder voor de Levensmiddelen over een uitgevoerd onderzoek naar illegale straathandel (clandestien venten). De aanleiding was een klacht van de Venters- en Marktkoopliedenvereeniging "Ons Belang". Deze vereniging stelde dat er op zaterdagen op grote schaal ongecontroleerd gevent werd.

De directeur concludeert dat de beweringen van de vereniging niet worden gestaafd door de resultaten van het onderzoek. Hoewel hij de situatie minder ernstig inschat dan de vereniging, adviseert hij de wethouder om hen te informeren dat er toch maatregelen worden overwogen om de controle op het venten te verbeteren. De toon is formeel-ambtelijk en enigszins gereserveerd tegenover de klacht van de belangenvereniging. Het document dateert zeer waarschijnlijk van mei 1940 (gezien de "x 40" rechtsboven). Dit is een cruciale periode in de Nederlandse geschiedenis: de maand van de Duitse inval. De regulering van de voedselvoorziening en distributie ("Levensmiddelen") was in Amsterdam een topprioriteit voor het stadsbestuur.

Straathandel was in die tijd een belangrijke bron van inkomsten voor de armere bevolking, maar het was ook onderhevig aan strenge vergunningen om de openbare orde te handhaven en oneerlijke concurrentie met gevestigde winkeliers en legale marktkooplieden te voorkomen. De vereniging "Ons Belang" trad hierbij op als belangenbehartiger voor de legale straathandelaren, die last hadden van 'clandestiene' (illegale) concurrenten die zich niet aan de regels of belastingplichten hielden.