NEDERLANDSCH-ISRAËLIETISCH ZIEKENHUIS
TE AMSTERDAM
TELEFOON 53810-50588-50589
AMSTERDAM-C., 15 April 1940
N. KEIZERSGRACHT 110

Verzoeke bij de beantwoording den datum en het
nummer van dezen brief aan te halen.

No. [paars stempel:] Nº 86 / 19 / M. 1940 [handgeschreven:] 30/4

Ondergeteekende verklaart, dat mevr. Naatje
Agsteribbe-Bilderbeek op 4 April 1940 ter ver-
pleging in het Nederl.Israel.Ziekenhuis werd
opgenomen.

De Geneesheer-Directeur,
[handtekening: S. Pinkhof (?)]

[links onderaan, handgeschreven:]
Waterlooplein
pl:n: 202

[voetnoot, gedrukt:]
JL. 10.000-6-'39 * Inhoud: Het document is een officiële verklaring van het Nederlandsch-Israëlietisch Ziekenhuis (NIZ) waarin wordt bevestigd dat mevrouw Naatje Agsteribbe-Bilderbeek op 4 april 1940 is opgenomen voor verpleging.
* Adresgegevens: De handgeschreven notitie linksonder ("Waterlooplein pl:n: 202") verwijst naar het woonadres van de patiënte. "pl:n:" is een afkorting voor "pleinnumer".
* Tijdslijn: De opname vond plaats op 4 april, de verklaring werd afgegeven op 15 april, en een latere aantekening "30/4" suggereert verdere administratieve verwerking eind april 1940.
* Drukwerk: De code "JL. 10.000-6-'39" duidt aan dat dit type formulier in juni 1939 in een oplage van 10.000 stuks is gedrukt door een drukkerij (mogelijk Joachimsthal). Dit document is opgesteld in een historisch kritieke periode: minder dan een maand voor de Duitse inval in Nederland (10 mei 1940). Het Nederlandsch-Israëlietisch Ziekenhuis, gevestigd aan de Nieuwe Keizersgracht 110 in Amsterdam, was een centrale instelling binnen de Joodse gemeenschap.

De genoemde persoon, Naatje Agsteribbe-Bilderbeek (geboren op 14 juli 1878 te Amsterdam), woonde inderdaad op Waterlooplein 202. Uit genealogische en historische bronnen (zoals het Joods Monument) blijkt dat zij de oorlog niet heeft overleefd. Zij werd op 2 juli 1943 vermoord in vernietigingskamp Sobibor. Dit document vormt een tastbaar bewijs van haar leven en haar gezondheidstoestand aan de vooravond van de bezetting. Het NIZ zelf zou tijdens de bezettingsjaren een tragische rol spelen, waarbij patiënten en personeel uiteindelijk ook slachtoffer werden van de deportaties. S. Pinkhof