Handgeschreven conceptbrief/nota met doorhalingen en correcties. 31 december 1938 (met latere aantekening 2/1/39). (Noot: Doorgehaalde tekst is weergegeven met een streep erdoor. Tussenvoegingen staan tussen [ ].)

Concept [Mv] 2/1/39 48 A’dam, 31 December 1938.
18/1/1
Hygiëne-voorschriften
voor den verkoop van W.C.N.
consumptie-artikelen.

Onder terugzending van ~~de~~ [met Uw kantbrief d.d. 21 November jl. aan adres]
ontvangen [nota] no. 404 Afd 1938 heb ik de eer [U]
~~zelve~~ te berichten, dat ik mij ~~instemmende~~ vereenig
[Op bladz. 3 van de] nota wordt erop gewezen, dat het een hoogst eigenaar-
dige indruk zou maken, indien B en W, na eerst
officieel aan den Minister te hebben bericht niet
bevoegd te zijn de noodige voorschriften betreffende
het bewaren enz. van vleeschwaren [niet] te vaardigen,
~~terzake thans plotseling een ander standpunt~~
~~innemen.~~ Ik moge erop wijzen, dat ~~indertijd~~
~~de brief van B en W aan den Minister van Sociale~~
~~Zaken d.d. 13 April 1938~~
met de in de onderhavige nota vervatte juridische
bezwaren, ~~welke bezwaren~~ deze bezwaren mij niet onbekend
~~waren~~ toen ik mijn voorstellen deed, ~~welke~~
~~meenende~~ nochtans, gelet op het groote belang
van deze aangelegenheid, dat een poging
moet worden gedaan om op het gebied
van de hygiëne in den straathandel verbetering te
brengen. Het voordeel van de desertijds aanbevolen
voorschriften is, zoals ik in mijn rapport d.d.
5 Oct. jl. (No. 17/10/3 M) mededeelde, dat zij, als zijnde
van zuiver administratieven aard, aan het oordeel
van den burgerlijken Rechter zijn onttrokken.
Kans, dat deze de bepalingen niet verbindend
zou verklaren, bestaat dus niet. Ook de kans
dat de voorschriften door hooger gezag zullen
worden geschorst en vernietigd lijkt mij zeer
gering; zodat ik vermoed, dat de
bepalingen zoals ik die voorstelde, ~~zonder~~
~~bezwaar~~ in de practijk zonder
bezwaar zouden kunnen worden uitgevoerd. Het document is een ambtelijk concept waarin een juridische en beleidsmatige discussie wordt gevoerd over de bevoegdheid van de gemeente Amsterdam om hygiënemaatregelen op te leggen aan straathandelaren.

De kern van het debat is dat B en W eerder aan de Minister hadden gemeld dat zij niet bevoegd waren om dergelijke regels (specifiek voor vleeswaren) uit te vaardigen. De schrijver van dit stuk probeert een weg te vinden om toch regels in te voeren zonder dat deze door een burgerlijke rechter kunnen worden vernietigd. De voorgestelde oplossing is om de voorschriften een "zuiver administratief karakter" te geven. Hierdoor zouden ze buiten de directe toetsing van de civiele rechter vallen, wat de kans op succesvolle handhaving vergroot.

De vele doorhalingen laten zien dat de auteur (ondertekend met initialen W.C.N.) zorgvuldig de formulering zocht om de eerdere bewering van onbevoegdheid te omzeilen zonder de geloofwaardigheid van het gemeentebestuur te schaden. Dit document stamt uit de periode vlak voor de Tweede Wereldoorlog. In de jaren '30 was de publieke gezondheid in grote steden als Amsterdam een belangrijk thema. De straathandel was een cruciale bron van voedsel voor de bevolking, maar de hygiënische omstandigheden (vooral wat betreft bederfelijke waar zoals vlees) lieten vaak te wensen over.

Juridisch gezien was dit een interessante tijd: de grenzen tussen lokale verordeningen en nationale wetgeving (zoals de Warenwet) werden vaak opgezocht. Gemeenten zochten naar mazen in de wet om lokaal strenger te kunnen optreden dan landelijk was voorgeschreven. Dit document illustreert de ambtelijke 'acrobatiek' die nodig was om effectief gezondheidsbeleid te voeren binnen de beperkingen van de toenmalige wetgeving.