Getypte brief met handgeschreven kanttekening. 1 februari 1939. De Directeur (waarschijnlijk van een gemeentelijke marktdienst). HG.

Extra [handgeschreven]

17/2/1 M.
1
1 Februari 1939.

Toepassing artikel 11 c
Reglement op de Markten.
den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

    Ten vervolge op mijn brief d.d. 20 December 1938

(No.17/1/14 M.) heb ik de eer U in bijlage dezes een tiende
opgave te doen geworden van personen, die langer dan zes
achtereenvolgende maanden hun vaste plaats op de markten
niet hebben bezet, op grond van het feit, dat het hun wegens
verleende ondersteuning niet was toegestaan hun zaken te doen
en voor wie ik voornemens ben artikel 11 c van het Reglement
op de Markten toe te passen.
Ten aanzien van de op de onderhavige lijst voorkomen-
de personen is de gedragslijn gevolgd omschreven in mijn
brief d.d. 8 Maart 1937 No.17/5/1 M., waaraan U, blijkens
Uw apostille d.d. 10 April 1937 No.330 L.M.1936 wel Uw goed-
keuring heeft willen hechten. Zooals U bekend is, heeft de
Commissie van Advies voor de Markten zich eveneens hiermede
vereenigd. (Vide mijn brief d.d. 18 Mei 1937 No.17/5/6 M.).

                                                                                    De Directeur, Deze ambtelijke brief betreft het beheer van marktplaatsen in een niet nader genoemde gemeente (waarschijnlijk een grote stad gezien de referentie naar een Wethouder voor Levensmiddelen). De kern van de brief is dat de Directeur van plan is artikel 11 c van het marktreglement toe te passen op een groep marktkoplui.

Deze mensen hebben hun vaste standplaats al meer dan zes maanden niet gebruikt. De reden hiervoor is specifiek: zij ontvingen "ondersteuning" (sociale steun/steunuitkering). In die tijd was het vaak verboden om een eigen bedrijf of handel te drijven terwijl men een uitkering ontving. Omdat zij vanwege hun steunontvangst hun vak niet mochten uitoefenen, bleven de plekken leeg, wat blijkbaar leidde tot het intrekken van de vaste standplaats op basis van het genoemde reglement.

De brief benadrukt dat dit een vastgestelde procedure is waarover al in 1937 overeenstemming was bereikt tussen de Directeur, de Wethouder en de Commissie van Advies voor de Markten. De brief dateert uit februari 1939, de late crisisjaren vlak voor het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog. De economische omstandigheden waren zwaar, en veel kleine zelfstandigen, zoals marktkooplieden, waren aangewezen op de gemeentelijke steunverlening.

De regelgeving was destijds streng: men mocht niet bijverdienen of een zaak aanhouden als men "in de steun" zat. Dit document laat de bureaucratische kant van die armoedebestrijding en marktregulering zien. Het verlies van een 'vaste plaats' was voor deze handelaren een zware slag, omdat zij hiermee hun perspectief op zelfstandig levensonderhoud in de toekomst deels verloren. De term "tiende opgave" suggereert dat dit een structureel probleem was waarbij regelmatig lijsten met dergelijke gevallen werden opgesteld.