Extract uit het Boek der Besluiten van Burgemeester en Wethouders van Amsterdam. Vrijdag 25 oktober 1940. (In de linkerbovenhoek:)
$N^o 20/1/5$ $M. 1940 \frac{27}{11}$
$N^o 979 a m. 1940.$
Gezien.
[Onleesbare paraaf]

(In de rechterbovenhoek:)
Fotokopie
mededeeling groente- en fruit
positie in den k.s. winter.
Markhu [?]

E x t r a c t
uit het Boek der Besluiten van
Burgemeester en Wethouders van Amsterdam.
Vrydag, 25 October 1940.

De Wethouder voor de Levensmiddelen, Wasch- en schoonmaak-, bad- en zweminrichtingen geeft een uiteenzetting van de groente- en fruitpositie in den komenden winter.

Spreker deelt mede, dat, hoewel de groentepositie niet verontrustend wordt genoemd, de Regeeringscommissaris voor Groente- en Fruitteelt in overweging heeft gegeven, contact te zoeken met vertegenwoordigers van den groothandel, ten einde voorraadvorming door dien handel te bevorderen. Een telkens te vernieuwen voorraad voor enkele weken zoude voldoende zyn. Bovendien beveelt de Regeeringscommissaris aan, dat de Gemeentebesturen zelf eenigen voorraad van stapel en vatgroente vormen, dit laatste ten behoeve van de voorziening van werkloozen en armlastigen. Van deze laatste producten zyn groote hoeveelheden ingemaakt; zy bevinden zich in handen van de Groente- en Fruitcentrale en van den particulieren handel. Het lykt den Regeeringscommissaris aangewezen, dat de besturen der groote gemeenten een deel van deze voorraden aankoopen.

Wat de fruitvoorziening betreft, deelt spreker mede, dat deze in den komenden winter er zeer slecht voorstaat.

Wyl in verband met den algemeenen toestand het vormen van eenigen voorraad vatgroenten gewenscht is, stelt spreker voor, over te gaan tot den aankoop van 400 vaten groente voor den prys van f 9.000 ten behoeve van het Gemeentelyke Bureau voor Maatschappelyken Steun en deze over de verschillende distributielokalen te verspreiden.

Voorts ware tot het Departement van Sociale Zaken het verzoek te richten, zooveel mogelyk vaten groente in Amsterdam te doen opslaan; zoo noodig kan de Gemeente de opslagkosten dragen, gelyk als met de ingeblikte kippen het geval is. Dit is nooit weg, zegt spreker.

De vergadering neemt de mededeeling van den Wethouder voor kennisgeving aan, en besluit voorts overeenkomstig diens voorstel.

Afschrift hiervan zal worden gegeven aan de afdeeling Levensmiddelen, Wasch- en schoonmaak-, bad- en zweminrichtingen (2 stuks).

Voor eensluidend extract,
de Secretaris,
(get.) VAN LIER. * Kern van het besluit: De gemeente Amsterdam besluit om 400 vaten ingemaakte groenten (vatgroenten) aan te kopen voor 9.000 gulden. Dit is bedoeld als sociale noodvoorraad voor de armsten in de stad.
* Zorgpunten: De wethouder uit grote zorgen over de fruitvoorziening, die er voor de komende winter "zeer slecht" voorstaat. De groentevoorraad is op dat moment nog stabiel, maar preventief hamsteren (voorraadvorming) wordt noodzakelijk geacht.
* Logistiek: De voorraden moeten worden beheerd door het Gemeentelijk Bureau voor Maatschappelijke Steun en worden verspreid via distributielokalen. Er wordt een parallel getrokken met een eerdere actie betreffende "ingeblikte kippen".
* Taalgebruik: Het document hanteert de toenmalige spelling (bijv. 'vrydag', 'zy', 'den') en ambtelijke terminologie die typerend is voor de vroege bezettingsjaren. Dit document stamt uit oktober 1940, enkele maanden na de Nederlandse capitulatie en het begin van de Duitse bezetting. Hoewel de hongerwinter nog ver weg was, begon de schaarste al merkbaar te worden door de haperende internationale handel en de vorderingen door de bezetter.

De gemeente Amsterdam probeerde hier de regie te houden over de lokale voedselzekerheid, met name voor de "werkloozen en armlastigen", een groep die door de oorlogsomstandigheden direct in de problemen dreigde te komen. De rol van de "Regeeringscommissaris voor Groente- en Fruitteelt" onderstreept hoe de distributie en productie steeds centraler werden aangestuurd tijdens de oorlogsjaren. Het document biedt een uniek inkijkje in de pragmatische, bijna nuchtere wijze waarop het stadsbestuur ("Dit is nooit weg") probeerde de ergste nood voor de bevolking voor te blijven.