Getypte overeenkomst/contract (doorslag of origineel op dun papier). Betreft de periode januari 1941 tot mei 1941 (tijdens de Duitse bezetting van Nederland). Januari 1941 . . . . . . . . . . . . . . $f$ 1,- per vat
Februari 1941 . . . . . . . . . . . . . " 1,50 " "
Maart 1941 . . . . . . . . . . . . . . . " 2,- " "
April 1941 . . . . . . . . . . . . . . . " 2,50 " "
ter vergoeding van alle door partijen ter andere zijde ter nakoming van deze overeenkomst gemaakte kosten en eventueel geleden verliezen.

Artikel 5.

Op 1 Mei 1941 zullen de vaten, vatgroenten, bedoeld in deze overeenkomst, welke op dezen datum door partijen ter andere zijde nog niet aan den kleinhandel zijn verkocht, door partij ter eene zijde worden overgenomen tegen onderstaande prijzen:
$f$ 55,- voor elk vat spercieboonen geblancheerd
" 50,- " " " " "
" 45,- " " " snijboonen
" 25,- " " " andijvie.
De nog niet verkochte vaten zuurkool zullen worden overgenomen tegen den grossiersprijs, welke geldt op 30 April 1941.

Artikel 6.

Voor zoover vaten behoorende tot het contract op 16 Februari 1941 nog niet mochten zijn verkocht zal ten aanzien daarvan worden gehandeld als maakten zij deel uit van de 1400 vaten waarop deze overeenkomst betrekking heeft.

Artikel 7.

Partij ter andere wijze verplicht zich tot het treffen van zoodanige maatregelen als noodig mochten blijken om te zorgen, dat van de onderhavige opslag een zoo gering mogelijk aantal per 1 Mei 1941 onverkocht blijft. * Juridische structuur: Het document hanteert standaard juridische terminologie uit die tijd ("partij ter eene zijde", "partij ter andere zijde"). Het regelt de financiële afwikkeling van een handelscontract.
* Financiële details: Er is sprake van een oplopende maandelijkse vergoeding per vat (van 1 tot 2,50 gulden), waarschijnlijk bedoeld als opslagvergoeding of rentecompensatie.
* Producten: Het betreft geconserveerde groenten in vaten: geblancheerde sperziebonen (twee kwaliteitsklassen of prijsniveaus), snijbonen, andijvie en zuurkool.
* Risicobeheersing: Artikel 5 bevat een afnamegarantie: de eerste partij is verplicht de onverkochte voorraad op 1 mei 1941 over te nemen tegen vastgestelde prijzen. Artikel 7 legt echter de inspanningsverplichting bij de wederpartij om de voorraad zo klein mogelijk te houden (verkoopbevordering). Dit document stamt uit de vroege jaren van de Tweede Wereldoorlog in Nederland. De voedselvoorziening en de handel in levensmiddelen stonden onder strikte controle van de bezetter (Rijksbureau voor de Voedselvoorziening). Het conserveren van groenten in vaten (vaak door middel van inmaak of zouten) was cruciaal voor de wintervoorraad. De genoemde hoeveelheid van "1400 vaten" in Artikel 6 duidt op een substantiële commerciële transactie, waarschijnlijk tussen een groothandelaar/producent en een distributeur of overheidsinstantie. De vaste prijzen in de overeenkomst kunnen wijzen op de prijsbeheersingsmaatregelen die destijds van kracht waren.