Dienstbrief / Ambtelijke correspondentie 7 november 1939 (verzonden op 8 november 1939) De Directeur (vermoedelijk van de Dienst Marktwezen) Den Heer Wethouder voor de Levensmiddelen te [Alhier] [Rechtsboven, handgeschreven:]
ter. Mr. de Raes.

[Midden boven:]
HG.

[Linksboven:]
17/2/8 M.
1

[Midden boven, handgeschreven:]
Verzonden 8/11-'39

[Rechtsboven:]
7 November 1939.

[Links:]
Toepassing artikel 11c
Reglement op de Markten.

[Rechts:]
den Heer Wethouder
voor de Levensmiddelen,
A l h i e r .

Ten vervolge op mijn brief d.d. 4 September jl. (No. 17/2/5 M.) heb ik de eer U in bijlage dezes een dertiende opgave te doen geworden van personen, die langer dan zes achtereenvolgende maanden hun vaste plaats op de markten niet hebben bezet, op grond van het feit, dat het hun wegens verleende ondersteuning niet was toegestaan hun zaken te doen en voor wie ik voornemens ben artikel 11c van het Reglement op de Markten toe te passen.

Ten aanzien van de op de onderhavige lijst voorkomende personen is de gedragslijn gevolgd omschreven in mijn brief d.d. 8 Maart 1937 (No.17/5/1 M.), waaraan U, blijkens Uw apostille d.d. 10 April 1937 No.330 L.M.1936 wel Uw goedkeuring heeft willen hechten. Zooals U bekend is, heeft de Commissie van Advies voor de Markten zich eveneens hiermede vereenigd. (Vide mijn brief d.d. 18 Mei 1937 No.17/5/6 M.).

De Directeur, Deze brief betreft de handhaving van marktreglementen in een (waarschijnlijk Nederlandse) gemeente eind 1939. De directeur van de betreffende dienst rapporteert aan de wethouder over marktkooplieden die hun vaste standplaats al meer dan zes maanden niet hebben gebruikt.

De reden hiervoor is saillant: deze personen ontvingen "ondersteuning" (sociale bijstand). In die tijd was het vaak een voorwaarde van de steunverlening dat men geen eigen onderneming of handel dreef. Omdat zij door hun steunafhankelijkheid hun beroep op de markt niet mochten uitoefenen, bleven hun plaatsen onbezet. De directeur stelt voor om artikel 11c van het marktreglement toe te passen, wat in de praktijk waarschijnlijk inhield dat deze personen hun recht op een vaste standplaats verloren, zodat deze aan anderen kon worden toegewezen. De brief verwijst naar eerdere afspraken en goedkeuringen uit 1937, wat duidt op een vastgesteld beleid voor deze specifieke groep. Het document dateert van november 1939, de periode van de mobilisatie in Nederland, vlak na het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog in Polen, maar nog voor de Duitse inval in Nederland. Economisch gezien was het een tijd waarin de gevolgen van de Grote Depressie nog voelbaar waren; veel mensen waren afhankelijk van de 'steun'.

De regelgeving omtrent de steunverlening was streng: men mocht vaak absoluut niets bijverdienen. Dit leidde tot de paradoxale situatie dat markthandelaren hun vaste plek aanhielden (voor betere tijden), maar deze niet mochten bemannen zolang zij van de steun leefden. De gemeente probeerde hier met deze regelgeving paal en perk aan te stellen om de markt vitaal te houden en wachtlijsten voor standplaatsen te beperken. De term "Levensmiddelen" in de titel van de wethouder suggereert dat dit onderdeel was van een bredere distributie- of economische portefeuille.