Administratief formulier/notitieblad (Alg. Zaken Model No. 14). Januari 1941. [Stempel linksboven:]
BIJBLAD VAN:
M. No. 28/2/1 1941
DOORGEZONDEN: 14/1-’41

[Rechtsboven handgeschreven:]
H.P.L. Seymonsbergen
pl. 76 Lindengracht

[Hoofdtekst:]
Aan mevr. Seymonsbergen-Kaan
m.i. wegens ziekte worden toe-
gestaan haar plaats op de markt
Lindengracht ter hoogte van de --
voor drie maanden niet
in te nemen. Zij moet
echter zorg dragen, dat
het ook tijdens haar af-
wezigheid verschuldigde
marktgeld wekelijks wordt
betaald.

[Kanttekening midden rechts:]
Tho Wolff
advies
15-1-41
de Haan

[Midden rechts, ander handschrift:]
Tegen eenige tijd uitstel
van marktbezoeken is
mi [mijns inziens] geen bezwaar; mits
het marktgeld op tijd betaald
wordt. 17-1-1941
[Handtekening onleesbaar]

[Onderaan:]
Zie verklaring huisarts. 21-1-41
de Haan

[Rechtsonder:]
[Handtekening] 23/1-’41

[Rode stempel:]
28/2/2517

[Drukwerk linksonder:]
Alg. Zaken Model No. 14
10.000-10-1937-1016 Het document is een ambtelijk dossierstuk betreffende de marktvergunning van Mevrouw Seymonsbergen-Kaan. Zij beheerde standplaats nummer 76 op de Lindengracht-markt in Amsterdam.

De kern van de correspondentie is dat zij vanwege ziekte (bevestigd door een verklaring van de huisarts) toestemming heeft gevraagd om haar marktplaats gedurende drie maanden niet te bezetten. De autoriteiten gaan hiermee akkoord, onder de strikte voorwaarde dat het wekelijkse marktgeld wel gewoon wordt doorbetaald tijdens haar afwezigheid.

Verschillende ambtenaren (waaronder ene 'de Haan' en 'Tho Wolff') hebben het verzoek beoordeeld tussen 14 en 23 januari 1941. Het proces toont de nauwkeurige bureaucratie rondom de marktverordeningen in Amsterdam in die tijd. Dit document stamt uit januari 1941, een kritieke periode in de geschiedenis van Amsterdam tijdens de Duitse bezetting in de Tweede Wereldoorlog. De Lindengracht was (en is) een bekende marktlocatie in de Jordaan.

De naam Seymonsbergen is een veelvoorkomende naam binnen de Joodse gemeenschap van Amsterdam. In de loop van 1941 werden de beperkingen voor Joodse marktkooplieden steeds strenger, resulterend in het uiteindelijke verbod voor Joden om op openbare markten te staan. Hoewel dit specifieke document over een medische kwestie gaat, maakt het deel uit van de administratieve verslaglegging van het Marktwezen, die later in de oorlog vaak werd gebruikt om Joodse ondernemers te identificeren en hun vergunningen in te trekken. De datum (januari 1941) ligt vlak voor de Februaristaking, een tijd van toenemende spanningen in de stad. H.P.L. Seymonsbergen M. No Seymonsbergen (Mevrouw) Marktwezen