Handgeschreven memo of ambtelijke notitie. 17 december 1941. 17 Dec. '41
Mhr Van der Kraan
Tot nog toe geen vergunning
om veldvruchten af te leveren
zoodat producent comb.
niet kon opslaan.
Aanvrage bij Gr. & Fr. Centrale
toestemming verleend.
[paraf]

520 zuurkool
200 snijboonen
120 sperzieboonen
215 andijvie

M/s Wijnschenk Maat Oudkarspel 50 vaten
snijboon
Opg. Wijnschenk 50 vaten
andijvie
Hero Concern Breda 50 vaten
sperzieboon. Het document is een administratieve notitie die een logistiek probleem beschrijft in de groentenvoorziening tijdens de Tweede Wereldoorlog.

• Problematiek: Er was aanvankelijk geen vergunning voor de aflevering van "veldvruchten". Dit veroorzaakte een opstopping in de keten: de producent (mogelijk een combinatie of coöperatie van boeren) kon de goederen niet opslaan of kwijt.
• Besluitvorming: Na een aanvraag bij de "Gr. & Fr. Centrale" (Groenten & Fruit Centrale) werd er alsnog toestemming verleend. De notitie dient waarschijnlijk als bewijs van deze mondelinge of schriftelijke goedkeuring.
• Producten en Hoeveelheden: De lijst in het midden (zuurkool, snijbonen, sperziebonen en andijvie) betreft waarschijnlijk voorraden in eenheden of gewichten. Onderaan staat een specifieke verdeling van "vaten" (geconserveerde groenten):
  • Wijnschenk Maat (Oudkarspel): Ontvangt of levert 50 vaten snijbonen en 50 vaten andijvie. Oudkarspel was een belangrijk centrum voor de groenteteelt (Langedijk).
  • Hero Concern Breda: Ontvangt 50 vaten sperziebonen. Hero was (en is) een grote speler in de conservenindustrie. Dit document stamt uit december 1941, ruim anderhalf jaar na het begin van de Duitse bezetting van Nederland. De voedselvoorziening was in deze periode strikt gereguleerd door de bezetter om tekorten te voorkomen en om de export naar Duitsland te beheersen.

De genoemde Groenten- en Fruitcentrale (GFC) was een overheidsorgaan dat de distributie en prijsvorming van tuinbouwproducten controleerde. Niets mocht worden verhandeld of vervoerd zonder de juiste papieren en vergunningen. Het document illustreert de bureaucratische werkelijkheid van die tijd: zelfs voor het opslaan of verplaatsen van basisvoedsel zoals zuurkool en bonen was formele toestemming vereist. De betrokkenheid van bedrijven zoals Hero in Breda en handelaren in de Langedijkse regio (Oudkarspel) benadrukt het industriële en regionale karakter van deze voedselketen.